adjectivefirst/second-declension adjective
imprānsus
imprānsus (feminine imprānsa, neuter imprānsum)
Classical[ɪmˈprãː.sʊs]Ecclesiastical[imˈpran.sus]
Meaning
- adjectivethat has not breakfasted
- adjectivefasting
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imprānsus | imprānsa | imprānsum |
| genitive | imprānsī | imprānsae | imprānsī |
| dative | imprānsō | imprānsae | imprānsō |
| accusative | imprānsum | imprānsam | imprānsum |
| ablative | imprānsō | imprānsā | imprānsō |
| vocative | imprānse | imprānsa | imprānsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imprānsī | imprānsae | imprānsa |
| genitive | imprānsōrum | imprānsārum | imprānsōrum |
| dative | imprānsīs | imprānsīs | imprānsīs |
| accusative | imprānsōs | imprānsās | imprānsa |
| ablative | imprānsīs | imprānsīs | imprānsīs |
| vocative | imprānsī | imprānsae | imprānsa |
impransus (inpr-), a, um, adj. 2. inpransus,
I. that has not breakfasted, fasting:
quia illo die impransus fui, Plaut. Am. 1, 1, 98: verum hic impransi mecum disquirite, Hor. S. 2, 2, 7; Plaut. Am. 3, 2, 71; id. Rud. 1, 2, 56; Hor. S. 2, 3, 257; id. Ep. 1, 15, 29 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imprānsus (in-pr-) adj.,
that has not breakfasted, fasting: impransi mecum disquirite, H.: magister, H.