LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

implectō

implectō (present infinitive implectere, perfect active implexī, supine implexum)
Classical[ɪmˈpɫɛk.toː]Ecclesiastical[imˈplɛk.to]

Meaning

  1. transitiveto plait, wind, or twist into or among; to interweave, interlace, entwine

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.implectōimplectēbamimplectamimplexīimplexeramimplexerō
2nd sg.implectisimplectēbāsimplectēsimplexistīimplexerāsimplexeris
3rd sg.implectitimplectēbatimplectetimplexitimplexeratimplexerit
1st pl.implectimusimplectēbāmusimplectēmusimpleximusimplexerāmusimplexerimus
2nd pl.implectitisimplectēbātisimplectētisimplexistisimplexerātisimplexeritis
3rd pl.implectuntimplectēbantimplectentimplexērunt
implexēre
implexerantimplexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.implectamimplecteremimplexerimimplexissem
2nd sg.implectāsimplecterēsimplexerīsimplexissēs
3rd sg.implectatimplecteretimplexeritimplexisset
1st pl.implectāmusimplecterēmusimplexerīmusimplexissēmus
2nd pl.implectātisimplecterētisimplexerītisimplexissētis
3rd pl.implectantimplecterentimplexerintimplexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.implectorimplectēbarimplectar
2nd sg.implecteris
implectere
implectēbāris
implectēbāre
implectēris
implectēre
3rd sg.implectiturimplectēbāturimplectētur
1st pl.implectimurimplectēbāmurimplectēmur
2nd pl.implectiminīimplectēbāminīimplectēminī
3rd pl.implectunturimplectēbanturimplectentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.implectarimplecterer
2nd sg.implectāris
implectāre
implecterēris
implecterēre
3rd sg.implectāturimplecterētur
1st pl.implectāmurimplecterēmur
2nd pl.implectāminīimplecterēminī
3rd pl.implectanturimplecterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.implecteimplectere
pres. 2nd pl.implectiteimplectiminī
fut. 2nd sg.implectitōimplectitor
fut. 3rd sg.implectitōimplectitor
fut. 2nd pl.implectitōte—
fut. 3rd pl.implectuntōimplectuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimplectereimplectī
perfect infinitiveimplexisseimplexum esse
future infinitiveimplexūrum esseimplexum īrī
present participleimplectēns—
perfect participle—implexus
implexa, implexā, implexae, implexam, implexārum, implexās, implexe, implexīs, implexō, implexōrum, implexōs
future participleimplexūrusimplectendus
implectundus
gerundimplectendī, implectendō, implectendumsupineimplexum, implexū

implecto (inpl-), xi, xum, 3, v. a. in-plecto,
I. to plait, wind, or twist into, to wind or twist among, to interweave, interlace, entwine (poet. and in post-Aug. prose; usually in the part. perf.).
I. Lit.: multae hirudines dentibus (crocodili) implectuntur, App. Mag. p. 278: inplexis ita principiis, Lucr. 3, 33: dracones quaternos quinosque inter se cratium modo implexos, Plin. 8, 13, 13, § 35: capillus horrore implexus atque impeditus, App. Mag. p. 276; cf. in a Greek construction, caeruleos implexae crinibus angues Eumenides, Verg. G. 4, 482: manibus implexis, Sen. Ben. 1, 3; cf. App. M. 3, p. 135.—*
II. Trop.: vidua implexa luctu continuo, implicated, involved, entangled, Tac. A. 16, 10, v. Orell. ad h. l.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimplectō

Latin plectō Latin implectō From in- + plectō (“to plait, weave”).

Quick answers

What does implectō mean in Latin?
implectō, a verb, means “to plait, wind, or twist into or among; to interweave, interlace, entwine”.
What are the principal parts of implectō?
implectō, implectere, implexī, implexum (third conjugation).
How do you pronounce implectō?
In classical Latin, [ɪmˈpɫɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈplɛk.to].
Where does implectō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin implectō.