LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

implānō

implānō (present infinitive implānāre, perfect active implānāvī, supine implānātum)
Classical[ɪmˈpɫaː.noː]Ecclesiastical[imˈplaː.no]

Meaning

  1. Late Latinto deceive, delude

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.implānōimplānābamimplānābōimplānāvīimplānāveramimplānāverō
implānārō
2nd sg.implānāsimplānābāsimplānābisimplānāvistī
implānāstī
implānāverās
implānārās
implānāveris
3rd sg.implānatimplānābatimplānābitimplānāvitimplānāverat
implānārat
implānāverit
implānārit
1st pl.implānāmusimplānābāmusimplānābimusimplānāvimusimplānāverāmusimplānāverimus
implānārimus
2nd pl.implānātisimplānābātisimplānābitisimplānāvistis
implānāstis
implānāverātis
implānārātis
implānāveritis
implānāritis
3rd pl.implānantimplānābantimplānābuntimplānāvērunt
implānāvēre, implānārunt
implānāverant
implānārant
implānāverint
implānārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.implānemimplānāremimplānāverim
implānārim
implānāvissem
implānāssem
2nd sg.implānēsimplānārēsimplānāverīsimplānāvissēs
implānāssēs
3rd sg.implānetimplānāretimplānāverit
implānārit
implānāvisset
implānāsset
1st pl.implānēmusimplānārēmusimplānāverīmus
implānārīmus
implānāvissēmus
implānāssēmus
2nd pl.implānētisimplānārētisimplānāverītis
implānārītis
implānāvissētis
implānāssētis
3rd pl.implānentimplānārentimplānāverint
implānārint
implānāvissent
implānāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.implānorimplānābarimplānābor
2nd sg.implānāris
implānāre
implānābāris
implānābāre
implānāberis
implānābere
3rd sg.implānāturimplānābāturimplānābitur
1st pl.implānāmurimplānābāmurimplānābimur
2nd pl.implānāminīimplānābāminīimplānābiminī
3rd pl.implānanturimplānābanturimplānābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.implānerimplānārer
2nd sg.implānēris
implānēre
implānārēris
implānārēre
3rd sg.implānēturimplānārētur
1st pl.implānēmurimplānārēmur
2nd pl.implānēminīimplānārēminī
3rd pl.implānenturimplānārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.implānāimplānāre
pres. 2nd pl.implānāteimplānāminī
fut. 2nd sg.implānātōimplānātor
fut. 3rd sg.implānātōimplānātor
fut. 2nd pl.implānātōte—
fut. 3rd pl.implānantōimplānantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimplānāreimplānārī
perfect infinitiveimplānāvisse
implānāsse
implānātum esse
future infinitiveimplānātūrum esseimplānātum īrī
present participleimplānāns—
perfect participle—implānātus
implānāta, implānātā, implānātae, implānātam, implānātārum, implānātās, implānātī, implānātōrum, implānātōs
future participleimplānātūrus
implānātūra, implānātūrā, implānātūrae, implānātūram, implānātūrārum, implānātūrās, implānātūre, implānātūrī, implānātūrīs, implānātūrō, implānātūrōrum, implānātūrōs, implānātūrum
implānandus
implānanda, implānandā, implānandae, implānandam, implānandārum, implānandās, implānande, implānandīs, implānandōrum, implānandōs
gerundimplānandī, implānandō, implānandumsupineimplānātum, implānātū

implāno (inpl-), āvi, ātum, 1, v. a. 2. in-plano = impedio, hence trop. = decipio,
I. to deceive, delude (late Lat.), Vulg. Sirach, 15, 12 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimplānō

Latin plānō Latin implānō From in- + plānō.

Quick answers

What does implānō mean in Latin?
implānō, a verb, means “to deceive, delude”.
What are the principal parts of implānō?
implānō, implānāre, implānāvī, implānātum (first conjugation).
How do you pronounce implānō?
In classical Latin, [ɪmˈpɫaː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈplaː.no].
Where does implānō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin implānō.