LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

immolō

immolō (present infinitive immolāre, perfect active immolāvī, supine immolātum)
Classical[ˈɪm.mɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈim.mo.lo]

Meaning

  1. to sprinkle with the sacrificial meal (mola salsa)
  2. metonymicallyto sacrifice, slay
  3. to bring as a sacrificial offering
  4. EcclesiasticalLatinto present as an offering

Latīnē defined in Latin in our graded readers

victimam sacrificō
immolō -āre — in Aeneis, ch. 21

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.immolōimmolābamimmolābōimmolāvīimmolāveram
immolāram
immolāverō
immolārō
2nd sg.immolāsimmolābāsimmolābisimmolāvistī
immolāstī
immolāverās
immolārās
immolāveris
immolāris
3rd sg.immolatimmolābatimmolābitimmolāvit
immolāt
immolāverat
immolārat
immolāverit
immolārit
1st pl.immolāmusimmolābāmusimmolābimusimmolāvimus
immolāmus
immolāverāmus
immolārāmus
immolāverimus
immolārimus
2nd pl.immolātisimmolābātisimmolābitisimmolāvistis
immolāstis
immolāverātis
immolārātis
immolāveritis
immolāritis
3rd pl.immolantimmolābantimmolābuntimmolāvērunt
immolārunt, immolāvēre
immolāverant
immolārant
immolāverint
immolārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.immolemimmolāremimmolāverim
immolārim
immolāvissem
immolāssem
2nd sg.immolēsimmolārēsimmolāverīs
immolārīs
immolāvissēs
immolāssēs
3rd sg.immoletimmolāretimmolāverit
immolārit
immolāvisset
immolāsset
1st pl.immolēmusimmolārēmusimmolāverīmus
immolārīmus
immolāvissēmus
immolāssēmus
2nd pl.immolētisimmolārētisimmolāverītis
immolārītis
immolāvissētis
immolāssētis
3rd pl.immolentimmolārentimmolāverint
immolārint
immolāvissent
immolāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.immolorimmolābarimmolābor
2nd sg.immolāris
immolāre
immolābāris
immolābāre
immolāberis
immolābere
3rd sg.immolāturimmolābāturimmolābitur
1st pl.immolāmurimmolābāmurimmolābimur
2nd pl.immolāminīimmolābāminīimmolābiminī
3rd pl.immolanturimmolābanturimmolābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.immolerimmolārer
2nd sg.immolēris
immolēre
immolārēris
immolārēre
3rd sg.immolēturimmolārētur
1st pl.immolēmurimmolārēmur
2nd pl.immolēminīimmolārēminī
3rd pl.immolenturimmolārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.immolāimmolāre
pres. 2nd pl.immolāteimmolāminī
fut. 2nd sg.immolātōimmolātor
fut. 3rd sg.immolātōimmolātor
fut. 2nd pl.immolātōte—
fut. 3rd pl.immolantōimmolantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimmolāreimmolārī
perfect infinitiveimmolāvisse
immolāsse
immolātum esse
future infinitiveimmolātūrum esseimmolātum īrī
present participleimmolāns
immolante, immolantem, immolantēs, immolantī, immolantia, immolantibus, immolantis, immolantīs, immolantium
—
perfect participle—immolātus
immolāta, immolātā, immolātae, immolātam, immolātārum, immolātās, immolātī, immolātōrum, immolātōs
future participleimmolātūrus
immolātūra, immolātūrā, immolātūrae, immolātūram, immolātūrārum, immolātūrās, immolātūre, immolātūrī, immolātūrīs, immolātūrō, immolātūrōrum, immolātūrōs, immolātūrum
immolandus
immolanda, immolandā, immolandae, immolandam, immolandārum, immolandās, immolande, immolandīs, immolandōrum, immolandōs
gerundimmolandī, immolandō, immolandumsupineimmolātum, immolātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pro victimis homines immolare
to sacrifice human victims.
victimas (oxen), hostias (smaller animals, especially sheep) immolare, securi ferire, caedere, mactare
to slaughter victims.

immŏlo (inm-), āvi, ātum, 1, v. a. inmola.
I. Orig., to sprinkle a victim with sacrificial meal (mola salsa): olim hostiae immolatae dicebantur mola salsa tactae, cum vero ictae et aliquid ex illis in aram datum, mactatae dicebantur, Serv. ad Verg. A. 4, 57.—So only in one other example in Cato: boves immolati, Cato ap. Serv. Verg. A. 10, 541.—Far more freq. and class.,
II. Transf., to bring as an offering, to offer, sacrifice, immolate (cf. macto): ego hodie dis meis iratissumis sex agnos immolavi, Plaut. Poen. 2, 5: Musis bovem immolasse dicitur, Cic. N. D. 3, 36, 88: bovem Dianae, Liv. 1, 45, 7; cf.: Dianae vitulum, Cic. Inv. 2, 31, 94: hostias, id. Tusc. 3, 26, 63: animalia capta, Caes. B. G. 4, 17. 3: agnum, Hor. C. 4, 11, 7: aut pro victimis homines immolant aut se immolaturos vovent, Caes. B. G. 4, 16, 2: homines, Cic. Rep. 3, 9; id. Front. 10, 21: filiam, Quint. 3, 11, 6: puerum, Plin. 8, 22, 34, § 82: qui hominem immolaverint, exve ejus sanguine litaverint, etc., Paul. Sent. 5, 23, 16: porca, quae Cereri immolatur, Veran. ap. Paul. ex Fest. p. 250 Müll.—Absol.: cum Sulla immolaret ante praetorium, Cic. Div. 1, 33, 72: nemo nostrum est, quin, etiam cum de alia re immolaret, tamen, etc., Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 2: cum immolanti aufugisset hostia, Suet. Caes. 59; 18; id. Aug. 95.—Pass. impers.: cum pluribus dis immolatur, Cic. Div. 2, 17, 38.—With abl. of the offering: quibus hostiis immolandum cuique deo, cui majoribus, cui lactentibus, etc., Cic. Leg. 2, 12, 29: itaque Jovi tauro, verre, ariete immolari non licet, Capit. ap. Macr. S. 3, 10, 3; cf. ib. § 4.—
B. Poet., in a still more general sense, to sacrifice, slay: Pallas te hoc vulnere, Pallas Immolat, Verg. A. 12, 949: inferias quos (juvenes) immolet umbris, id. ib. 10, 519; Phaedr. 4, 6, 10.—
C. (Eccl. Lat.) To present as an offering, render: humilitatem animae suae deo, Tert. Cult. Fem. 2, 9: paenitentiam deo, id. Pudic. 10: cui populus suffragiis immolat, does homage to, id. de Anim. 33.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimmolō

Proto-Indo-European *melh₂- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *molh₂éh₂ Proto-Italic *molā Latin mola Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin immolō From in- + mola (“flour”) + -ō, after the practice of sprinkling mola salsa, salted flour, on animals to be sacrificed.

Descendants
  • Catalanimmolar
  • Englishimmolate
  • Frenchimmoler
  • Italianimmolare
  • Portugueseimolar
  • Romanianimola
  • Spanishinmolar
  • Dutchimmoleren
  • Galicianinmolar
  • Sicilianmmulari

Quick answers

What does immolō mean in Latin?
immolō, a verb, means “to sprinkle with the sacrificial meal (mola salsa); to bring as a sacrificial offering”.
What are the principal parts of immolō?
immolō, immolāre, immolāvī, immolātum (first conjugation).
How do you pronounce immolō?
In classical Latin, [ˈɪm.mɔ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.mo.lo].
Where does immolō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin immolō.