adjectivethird-declension two-termination adjective
immiserābilis
immiserābilis (neuter immiserābile)
Classical[ɪm.mɪ.sɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.mi.s̬eˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationunpitied
- two terminationpitiless
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immiserābilis | immiserābilis | immiserābile |
| genitive | immiserābilis | immiserābilis | immiserābilis |
| dative | immiserābilī | immiserābilī | immiserābilī |
| accusative | immiserābilem | immiserābilem | immiserābile |
| ablative | immiserābilī | immiserābilī | immiserābilī |
| vocative | immiserābilis | immiserābilis | immiserābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immiserābilēs | immiserābilēs | immiserābilia |
| genitive | immiserābilium | immiserābilium | immiserābilium |
| dative | immiserābilibus | immiserābilibus | immiserābilibus |
| accusative | immiserābilīs immiserābilēs | immiserābilīs immiserābilēs | immiserābilia |
| ablative | immiserābilibus | immiserābilibus | immiserābilibus |
| vocative | immiserābilēs | immiserābilēs | immiserābilia |
immĭsĕrābĭlis (inm-), e, adj. inmiserabilis,
I. unpitied:
periret immiserabilis Captiva pubes, Hor. C. 3, 5, 17.—II. Pitiless, Serv. Verg. A. 6, 315.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immiserābilis (in-m-) e, adj.,
unpitied: captiva pubes, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimmiserābilis
Latin miserābilis Latin immiserābilis From in- (“un-”) + miserābilis (“pitiful, pitiable”).