noun · femininethird declension
illūminātiō
illūminātiō f (genitive illūminātiōnis)
Classical[ɪl.luː.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[il.lu.miˈnat.t͡si.o]
Meaning
- glory
- enlightening
- illumination, lighting
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | illūminātiō inlūminātiō | illūminātiōnēs inlūminātiōnēs |
| genitive | illūminātiōnis inlūminātiōnis | illūminātiōnum inlūminātiōnum |
| dative | illūminātiōnī inlūminātiōnī | illūminātiōnibus inlūminātiōnibus |
| accusative | illūminātiōnem inlūminātiōnem | illūminātiōnēs inlūminātiōnēs |
| ablative | illūminātiōne inlūminātiōne | illūminātiōnibus inlūminātiōnibus |
| vocative | illūminātiō inlūminātiō | illūminātiōnēs inlūminātiōnēs |
illūmĭnātio (inl-), ōnis, f. illumino,
I. a lighting up, enlightening (post-class.).
I. Lit.:
solis, Macr. S. 1, 18, § 13: vultus tui, Ambros. in Psa. 43, 12.—II. Trop.:
bonorum, Tert. Adv. Herm. 15.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin illūminātiō From illūminō + -tiō.
Descendants
- Catalanil·luminació
- Englishillumination
- Frenchillumination
- Italianilluminazione
- Portugueseiluminação
- Romanianiluminație
- Spanishiluminación
- Friulianiluminazion
- Piedmonteseiluminassion
- Russianиллюминация