verbthird conjugation
illīdō
illīdō (present infinitive illīdere, perfect active illīsī, supine illīsum)
Classical[ɪlˈliː.doː]Ecclesiastical[ilˈliː.do]
Meaning
- to strike or dash upon or against
Adeō dēnique cōnsternātum ferunt ut, per continuōs mēnsēs barbā capillōque summissō, caput interdum foribus illīderet, vōciferāns: “Quīntilī Vāre, legiōnēs redde!”
It is said he [emperor Augustus] was so terribly disturbed that he let his hair and beard grow down, and that he would sometimes strike his head against doors yelling, "Quintilius Varus, give me back my legions!"c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Vita divi Augusti 23 - to thump or bump against
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cum vī pulsōillīdō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 5 and IVLIANVS II: Imperium, ch. 9
cum vī impingōillīdō -ere, -līsus — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 14
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illīdō | illīdēbam | illīdam | illīsī | illīseram | illīserō |
| 2nd sg. | illīdis | illīdēbās | illīdēs | illīsistī | illīserās | illīseris |
| 3rd sg. | illīdit | illīdēbat | illīdet | illīsit | illīserat | illīserit |
| 1st pl. | illīdimus | illīdēbāmus | illīdēmus | illīsimus | illīserāmus | illīserimus |
| 2nd pl. | illīditis | illīdēbātis | illīdētis | illīsistis | illīserātis | illīseritis |
| 3rd pl. | illīdunt | illīdēbant | illīdent | illīsērunt illīsēre | illīserant | illīserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illīdam | illīderem | illīserim | illīsissem |
| 2nd sg. | illīdās | illīderēs | illīserīs | illīsissēs |
| 3rd sg. | illīdat | illīderet | illīserit | illīsisset |
| 1st pl. | illīdāmus | illīderēmus | illīserīmus | illīsissēmus |
| 2nd pl. | illīdātis | illīderētis | illīserītis | illīsissētis |
| 3rd pl. | illīdant | illīderent | illīserint | illīsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | illīdor | illīdēbar | illīdar |
| 2nd sg. | illīderis illīdere | illīdēbāris illīdēbāre | illīdēris illīdēre |
| 3rd sg. | illīditur | illīdēbātur | illīdētur |
| 1st pl. | illīdimur | illīdēbāmur | illīdēmur |
| 2nd pl. | illīdiminī | illīdēbāminī | illīdēminī |
| 3rd pl. | illīduntur | illīdēbantur | illīdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | illīdar | illīderer |
| 2nd sg. | illīdāris illīdāre | illīderēris illīderēre |
| 3rd sg. | illīdātur | illīderētur |
| 1st pl. | illīdāmur | illīderēmur |
| 2nd pl. | illīdāminī | illīderēminī |
| 3rd pl. | illīdantur | illīderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | illīde | illīdere |
| pres. 2nd pl. | illīdite | illīdiminī |
| fut. 2nd sg. | illīditō | illīditor |
| fut. 3rd sg. | illīditō | illīditor |
| fut. 2nd pl. | illīditōte | — |
| fut. 3rd pl. | illīduntō | illīduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | illīdere | illīdī |
| perfect infinitive | illīsisse | illīsum esse |
| future infinitive | illīsūrum esse | illīsum īrī |
| present participle | illīdēns | — |
| perfect participle | — | illīsus illīsa, illīsā, illīsae, illīsam, illīsārum, illīsās, illīse, illīsīs, illīsō, illīsōrum, illīsōs |
| future participle | illīsūrus illīsūra, illīsūrā, illīsūrae, illīsūram, illīsūrārum, illīsūrās, illīsūre, illīsūrī, illīsūrīs, illīsūrō, illīsūrōrum, illīsūrōs, illīsūrum | illīdendus illīdundus, illīdenda, illīdendā, illīdendae, illīdendam, illīdendārum, illīdendās, illīdende, illīdendīs, illīdendōrum, illīdendōs |
gerundillīdendī, illīdendō, illīdendumsupineillīsum, illīsū
illīdo (inl-), si, sum, 3, v. a. in-laedo,
I. to strike or dash against or upon, to beat against, to strike, dash or beat in any direction.
I. Lit. (mostly poet., not in Cic. prose; cf.:
incutio, impingo, infligo): libravit caestus effractoque illisit in ossa cerebro, Verg. A. 5, 480: ad vulnus manus, Cic. poët. Tusc. 3, 31, 76 fin.: (naves) vadis, Verg. A. 1, 112: repagula ossibus, Ov. M. 5, 121: funale fronti, id. ib. 12, 250: dentem fragili (corpori), Hor. S. 2, 1, 77: caput foribus, Suet. Aug. 23: superbissimos vultus solo, Plin. Pan. 52, 4: linum illisum crebro silici, Plin. 19, 1, 3, § 18: fluctus se illidit in litore, Quint. 10, 3, 30 Zumpt N. cr.: quos Rex suus illisit pelago, drove to the sea, i. e. forced to navigate the sea, Val. Fl. 7, 52: avidos illidit in aegrum Cornipedem cursus, i. e. guides, Stat. Th. 11, 517.—II. Transf., to strike or dash to pieces (very rare):
illisis cruribus, Varr. R. R. 3, 7, 10: serpens compressa atque illisa morietur, Cic. Har. Resp. 25 fin.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinillīdō
Latin laedō Latin illīdō From in- + laedō.