LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

illīdō

illīdō (present infinitive illīdere, perfect active illīsī, supine illīsum)
Classical[ɪlˈliː.doː]Ecclesiastical[ilˈliː.do]

Meaning

  1. to strike or dash upon or against
    Adeō dēnique cōnsternātum ferunt ut, per continuōs mēnsēs barbā capillōque summissō, caput interdum foribus illīderet, vōciferāns: “Quīntilī Vāre, legiōnēs redde!”It is said he [emperor Augustus] was so terribly disturbed that he let his hair and beard grow down, and that he would sometimes strike his head against doors yelling, "Quintilius Varus, give me back my legions!"c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Vita divi Augusti 23
  2. to thump or bump against

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illīdōillīdēbamillīdamillīsīillīseramillīserō
2nd sg.illīdisillīdēbāsillīdēsillīsistīillīserāsillīseris
3rd sg.illīditillīdēbatillīdetillīsitillīseratillīserit
1st pl.illīdimusillīdēbāmusillīdēmusillīsimusillīserāmusillīserimus
2nd pl.illīditisillīdēbātisillīdētisillīsistisillīserātisillīseritis
3rd pl.illīduntillīdēbantillīdentillīsērunt
illīsēre
illīserantillīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illīdamillīderemillīserimillīsissem
2nd sg.illīdāsillīderēsillīserīsillīsissēs
3rd sg.illīdatillīderetillīseritillīsisset
1st pl.illīdāmusillīderēmusillīserīmusillīsissēmus
2nd pl.illīdātisillīderētisillīserītisillīsissētis
3rd pl.illīdantillīderentillīserintillīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illīdorillīdēbarillīdar
2nd sg.illīderis
illīdere
illīdēbāris
illīdēbāre
illīdēris
illīdēre
3rd sg.illīditurillīdēbāturillīdētur
1st pl.illīdimurillīdēbāmurillīdēmur
2nd pl.illīdiminīillīdēbāminīillīdēminī
3rd pl.illīdunturillīdēbanturillīdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illīdarillīderer
2nd sg.illīdāris
illīdāre
illīderēris
illīderēre
3rd sg.illīdāturillīderētur
1st pl.illīdāmurillīderēmur
2nd pl.illīdāminīillīderēminī
3rd pl.illīdanturillīderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illīdeillīdere
pres. 2nd pl.illīditeillīdiminī
fut. 2nd sg.illīditōillīditor
fut. 3rd sg.illīditōillīditor
fut. 2nd pl.illīditōte—
fut. 3rd pl.illīduntōillīduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveillīdereillīdī
perfect infinitiveillīsisseillīsum esse
future infinitiveillīsūrum esseillīsum īrī
present participleillīdēns—
perfect participle—illīsus
illīsa, illīsā, illīsae, illīsam, illīsārum, illīsās, illīse, illīsīs, illīsō, illīsōrum, illīsōs
future participleillīsūrus
illīsūra, illīsūrā, illīsūrae, illīsūram, illīsūrārum, illīsūrās, illīsūre, illīsūrī, illīsūrīs, illīsūrō, illīsūrōrum, illīsūrōs, illīsūrum
illīdendus
illīdundus, illīdenda, illīdendā, illīdendae, illīdendam, illīdendārum, illīdendās, illīdende, illīdendīs, illīdendōrum, illīdendōs
gerundillīdendī, illīdendō, illīdendumsupineillīsum, illīsū

illīdo (inl-), si, sum, 3, v. a. in-laedo,
I. to strike or dash against or upon, to beat against, to strike, dash or beat in any direction.
I. Lit. (mostly poet., not in Cic. prose; cf.: incutio, impingo, infligo): libravit caestus effractoque illisit in ossa cerebro, Verg. A. 5, 480: ad vulnus manus, Cic. poët. Tusc. 3, 31, 76 fin.: (naves) vadis, Verg. A. 1, 112: repagula ossibus, Ov. M. 5, 121: funale fronti, id. ib. 12, 250: dentem fragili (corpori), Hor. S. 2, 1, 77: caput foribus, Suet. Aug. 23: superbissimos vultus solo, Plin. Pan. 52, 4: linum illisum crebro silici, Plin. 19, 1, 3, § 18: fluctus se illidit in litore, Quint. 10, 3, 30 Zumpt N. cr.: quos Rex suus illisit pelago, drove to the sea, i. e. forced to navigate the sea, Val. Fl. 7, 52: avidos illidit in aegrum Cornipedem cursus, i. e. guides, Stat. Th. 11, 517.—
II. Transf., to strike or dash to pieces (very rare): illisis cruribus, Varr. R. R. 3, 7, 10: serpens compressa atque illisa morietur, Cic. Har. Resp. 25 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinillīdō

Latin laedō Latin illīdō From in- + laedō.

Quick answers

What does illīdō mean in Latin?
illīdō, a verb, means “to strike or dash upon or against; to thump or bump against”.
What are the principal parts of illīdō?
illīdō, illīdere, illīsī, illīsum (third conjugation).
How do you pronounce illīdō?
In classical Latin, [ɪlˈliː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ilˈliː.do].
Where does illīdō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illīdō.