verbfirst conjugation
illectō
illectō (present infinitive illectāre, perfect active illectāvī, supine illectātum)
Classical[ɪlˈlɛk.toː]Ecclesiastical[ilˈlɛk.to]
Meaning
- to allure, to attract, to entice, to invite, to seduce
L a c i t in fraudem inducit. Inde est allicere et lacessere; inde lactat, illectat, delectat, oblectat.
1839 [8th century CE], Paulus Diaconus, edited by Karl Otfried Müller, Excerpta ex libris Pompeii Festi De significatione verborum, page 117, line 9:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illectō | illectābam | illectābō | illectāvī | illectāveram | illectāverō |
| 2nd sg. | illectās | illectābās | illectābis | illectāvistī | illectāverās | illectāveris |
| 3rd sg. | illectat | illectābat | illectābit | illectāvit | illectāverat | illectāverit |
| 1st pl. | illectāmus | illectābāmus | illectābimus | illectāvimus | illectāverāmus | illectāverimus |
| 2nd pl. | illectātis | illectābātis | illectābitis | illectāvistis | illectāverātis | illectāveritis |
| 3rd pl. | illectant | illectābant | illectābunt | illectāvērunt illectāvēre | illectāverant | illectāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illectem | illectārem | illectāverim | illectāvissem |
| 2nd sg. | illectēs | illectārēs | illectāverīs | illectāvissēs |
| 3rd sg. | illectet | illectāret | illectāverit | illectāvisset |
| 1st pl. | illectēmus | illectārēmus | illectāverīmus | illectāvissēmus |
| 2nd pl. | illectētis | illectārētis | illectāverītis | illectāvissētis |
| 3rd pl. | illectent | illectārent | illectāverint | illectāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | illector | illectābar | illectābor |
| 2nd sg. | illectāris illectāre | illectābāris illectābāre | illectāberis illectābere |
| 3rd sg. | illectātur | illectābātur | illectābitur |
| 1st pl. | illectāmur | illectābāmur | illectābimur |
| 2nd pl. | illectāminī | illectābāminī | illectābiminī |
| 3rd pl. | illectantur | illectābantur | illectābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | illecter | illectārer |
| 2nd sg. | illectēris illectēre | illectārēris illectārēre |
| 3rd sg. | illectētur | illectārētur |
| 1st pl. | illectēmur | illectārēmur |
| 2nd pl. | illectēminī | illectārēminī |
| 3rd pl. | illectentur | illectārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | illectā | illectāre |
| pres. 2nd pl. | illectāte | illectāminī |
| fut. 2nd sg. | illectātō | illectātor |
| fut. 3rd sg. | illectātō | illectātor |
| fut. 2nd pl. | illectātōte | — |
| fut. 3rd pl. | illectantō | illectantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | illectāre | illectārī |
| perfect infinitive | illectāvisse | illectātum esse |
| future infinitive | illectātūrum esse | illectātum īrī |
| present participle | illectāns | — |
| perfect participle | — | illectātus |
| future participle | illectātūrus | illectandus |
gerundillectandī, illectandō, illectandumsupineillectātum, illectātū
illecto (inl-), āvi, ātum, 1, v. freq. a. id.,
I. to allure, attract, invite (eccl. Lat.):
patres, Tert. Carm. adv. Marc. 2, 3.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinillectō
Proto-Indo-European *deh₃-der.? Proto-Italic *lakjō Latin laciō Latin illiciō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin illectō From illiciō + -tō.