noun · neutersecond declension
ignītābulum
ignītābulum n (genitive ignītābulī)
Classical[ɪŋ.niːˈtaː.bʊ.ɫũː]Ecclesiastical[iɲ.ɲiˈtaː.bu.lum]
Meaning
- tinderbox
- lighter (New Latin), flint or some other implement for producing fire
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ignītābulum | ignītābula |
| genitive | ignītābulī | ignītābulōrum |
| dative | ignītābulō | ignītābulīs |
| accusative | ignītābulum | ignītābula |
| ablative | ignītābulō | ignītābulīs |
| vocative | ignītābulum | ignītābula |
ignītābŭlum, i, n. ignio,
I. an implement for producing fire.
I. Lit., Sol. 11, § 19; cf.: ignitabulum ignis receptaculum, Paul. ex Fest. p. 105 Müll.—*
II. Trop.:
ingenii virtutisque, Macr. S. 2, 8, 4.