noun · neutersecond declension
ientāculum
ientāculum n (genitive ientāculī)
Classical[jeːnˈtaː.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[jenˈtaː.ku.lum]
Meaning
- breakfast (particularly right after getting up)
"Ēn" inquam "parātum tibi adest iēntāculum."
I said, "hey, breakfast is ready."c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 1.18Sī vīs ientāculum in lectō, dormī in culīnā
If you want breakfast in bed, sleep in the kitchen
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ientāculum | ientācula |
| genitive | ientāculī | ientāculōrum |
| dative | ientāculō | ientāculīs |
| accusative | ientāculum | ientācula |
| ablative | ientāculō | ientāculīs |
| vocative | ientāculum | ientācula |
jentācŭlum, i, n. jento,
I. a breakfast, taken immediately after rising, by children, valetudinarians, etc. (whereas the prandium was not taken till towards noon):
epulas interdum quadrifariam dispertiebat: in jentacula et prandia et cenas comissationesque, Suet. Vit. 13; Mart. 14, 233: me inferre Veneri vovi jam jentaculum, Plaut. Curc. 1, 1, 72.Origins
From ientō (“to breakfast”) + -culum. Contrast prandium.