adjectivefirst/second-declension adjective
īdōlicus
īdōlicus (feminine īdōlica, neuter īdōlicum)
Classical[iːˈdoː.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[iˈdɔː.li.kus]
Meaning
- Late Latinadjectiveof or belonging to idols, idolatrous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īdōlicus | īdōlica | īdōlicum |
| genitive | īdōlicī | īdōlicae | īdōlicī |
| dative | īdōlicō | īdōlicae | īdōlicō |
| accusative | īdōlicum | īdōlicam | īdōlicum |
| ablative | īdōlicō | īdōlicā | īdōlicō |
| vocative | īdōlice | īdōlica | īdōlicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īdōlicī | īdōlicae | īdōlica |
| genitive | īdōlicōrum | īdōlicārum | īdōlicōrum |
| dative | īdōlicīs | īdōlicīs | īdōlicīs |
| accusative | īdōlicōs | īdōlicās | īdōlica |
| ablative | īdōlicīs | īdōlicīs | īdōlicīs |
| vocative | īdōlicī | īdōlicae | īdōlica |
īdōlĭcus, a, um, adj., = εἰδωλικός,
I. of or belonging to idols, idolatrous, idol-:
res, Tert. Idol. 13: templum, Paul. Nol. Carm. 22, 61 (here scanned with o short).