proper noun · masculinefirst declension
Icatalae
Icatalae m pl (genitive Icatalārum)
Classical[ɪˈka.ta.ɫae̯]Ecclesiastical[iˈkaː.ta.le]
Meaning
- masculinepluralA tribe of Caucasus mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Icatalae |
| genitive | — | Icatalārum |
| dative | — | Icatalīs |
| accusative | — | Icatalās |
| ablative | — | Icatalīs |
| vocative | — | Icatalae |