noun · masculinesecond declension
ïambicus
ïambicus m (genitive ïambicī)
Classical[iˈam.bɪ.kʊs]Ecclesiastical[iˈam.bi.kus]
Meaning
- writer of iambic verse
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ïambicus | ïambicī |
| genitive | ïambicī | ïambicōrum |
| dative | ïambicō | ïambicīs |
| accusative | ïambicum | ïambicōs |
| ablative | ïambicō | ïambicīs |
| vocative | ïambice | ïambicī |
ĭambĭcus, a, um, adj., = ἰαμβικός,
I. iambic:
pes, Diom. p. 473 P.: versus, id. p. 516 sq.; ib. et saep.Origins
From Ancient Greek ἰαμβικός (iambikós), from ἴαμβος (íambos) + -ικός (-ikós).