noun · femininethird declension
iactātrīx
iactātrīx f (genitive iactātrīcis, masculine iactātor)
Classical[jakˈtaː.triːks]Ecclesiastical[jakˈtaː.triks]
Meaning
- boaster (female)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iactātrīx | iactātrīcēs |
| genitive | iactātrīcis | iactātrīcum |
| dative | iactātrīcī | iactātrīcibus |
| accusative | iactātrīcem | iactātrīcēs |
| ablative | iactātrīce | iactātrīcibus |
| vocative | iactātrīx | iactātrīcēs |
jactātrix, īcis, f. jactator,
I. she that boasts, Sidon.
Origins
From iactō, iactātum (“to throw, cast, hurl”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).