adjectivefirst/second-declension adjective
iactanticulus
iactanticulus (feminine iactanticula, neuter iactanticulum)
Classical[jak.tanˈtɪ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[jak.tanˈtiː.ku.lus]
Meaning
- Late Latinadjectivesomewhat boastful
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iactanticulus | iactanticula | iactanticulum |
| genitive | iactanticulī | iactanticulae | iactanticulī |
| dative | iactanticulō | iactanticulae | iactanticulō |
| accusative | iactanticulum | iactanticulam | iactanticulum |
| ablative | iactanticulō | iactanticulā | iactanticulō |
| vocative | iactanticule | iactanticula | iactanticulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iactanticulī | iactanticulae | iactanticula |
| genitive | iactanticulōrum | iactanticulārum | iactanticulōrum |
| dative | iactanticulīs | iactanticulīs | iactanticulīs |
| accusative | iactanticulōs | iactanticulās | iactanticula |
| ablative | iactanticulīs | iactanticulīs | iactanticulīs |
| vocative | iactanticulī | iactanticulae | iactanticula |
jactantĭcŭlus, a, um,
I. adj. dim. [jactans], somewhat boasting (late Lat.), Aug. adv. Ac. 3, 8.—Subst.: jactantĭcŭlus, i, m., a braggart; plur., Schol. Juv. 11, 34.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culus Latin iactanticulus From iactāns (“boastful”) + -culus (diminutive suffix).