LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

hymēn1

hymēn m (genitive hyminis or hymenis)
Classical[ˈhy.meːn]Ecclesiastical[ˈiː.men]

Meaning

  1. membrane
  2. the hymen

Declension

declension
formsingularplural
nominativehymēnhyminēs
hymenēs
genitivehyminis
hymenis
hyminum
hymenum
dativehyminī
hymenī
hyminibus
hymenibus
accusativehyminem
hymenem
hyminēs
hymenēs
ablativehymine
hymene
hyminibus
hymenibus
vocativehymēnhyminēs
hymenēs

Hȳ^men, ĕnis, and Hўmĕnaeus or -os, i, m., = Ὑμήν, Ὑμέναιος,
I. the god of marriage, of weddings, Hymen.
I. Lit.: dum illam educunt huc novam nuptam foras, suavi cantu concelebra omnem hanc plateam Hymenaeo! Io Hymen Hymenaee! Io Hymen! Plaut. Cas. 4, 3, 1 sqq.; 15 sq.: jam veniet virgo, jam dicetur Hymenaeus. Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee, Cat. 62, 5 (acc. to the Gr. Ὑμὴν ὦ Ὑμέναιε); 62, 10 sq.; for which: io Hymen Hymenaee io, Io Hymen Hymenaee, id. 61, 124; 144 sq.: vulgus Hymen Hymenaee vocant, Ov. H. 14, 27; 12, 143: nec quid Hymen, quid Amor, quid sint conubia, curat, id. M. 1, 480: Hymen, id. H. 6, 44: taedas Hymenaeus Amorque Praecutiunt, id. M. 4, 758; so, Hymenaeus, id. ib. 6, 429; 9, 762 et saep.—
B. Derivv.: Hўmĕnēĭus, a, um, adj., of or belonging to Hymen, Hymeneal: lex, Mart. Cap. poët. 7, § 1: tripudia, id. 2, § 132 al.—
II. Transf.
A. A nuptial song: et subito nostras hymen cantatus ad aures Venit, Ov. H. 12, 137: hymenaeum qui cantent, Ter. Ad. 5, 7, 7; Ov. M. 12, 215; Stat. S. 2, 7, 87.—Hence, Hўmĕnāĭcus, a, um, adj., = ὑμεναϊκός, hymeneal, belonging to a nuptial song: metrum, Serv. de Cent. Metr. 3, 2.—
B. Nuptials, a wedding: hymen funestus illaetabilis, Sen. Troad. 861: conubio jungam stabili propriamque dicabo: Hic hymenaeus erit, Verg. A. 4, 127: (Helena) Pergama cum peteret inconcessosque hymenaeos, id. ib. 1, 651; so in plur., Lucr. 4, 1251; Verg. A. 3, 328; 4, 99; Stat. Th. 3, 283.—
2. Transf., of animals, Verg. G. 3, 60.

Origins

Borrowed from Ancient Greek ῠ̔μήν (hŭmḗn, “thin skin; membrane”).

proper noun · masculinethird declension
Hȳmēn2
Hȳmēn m sg (genitive Hȳmenis)
Classical[ˈhyː.meːn]Ecclesiastical[ˈiː.men]

Meaning

  1. RomanHymen, god of weddings and marriage
    nec quid Hymen, quid amor, quid sint conubia curat.8 CE, Ovidius, Metamorphoses 1.480
  2. A wedding song
  3. A wedding, nuptials

Declension

declension
formsingularplural
nominativeHȳmēn—
genitiveHȳmenis—
dativeHȳmenī—
accusativeHȳmenem—
ablativeHȳmene—
vocativeHȳmēn—

Origins

From Ancient Greek Ῡ̔μήν (Hūmḗn).

Quick answers

What does hymēn mean in Latin?
hymēn, a noun, means “membrane; the hymen”.
What is the genitive of hymēn?
The genitive singular is hyminis. hymēn is masculine, third declension.
How do you pronounce hymēn?
In classical Latin, [ˈhy.meːn]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiː.men].