interjection
hui
hui
Classical[ˈhʊj]Ecclesiastical[ˈuj]
Meaning
- ho!, my word! (expressing surprise)
- ooh!, aah! (expressing admiration)
hui, interj., an exclamation of astonishment or admiration,
I. hah! ho! oh! hui, homunculi quanti estis, Plaut. Rud. 1, 2, 65:
hui, dixti pulchre! Ter. Phorm. 2, 1, 72: triginta? hui, percara est! id. ib. 3, 3, 25: hui, tam cito? ridiculum, id. And. 3, 1, 16: Ch. Prorsum nihil intelligo. Sy. Hui, tardus est! id. Heaut. 4, 5, 28: hui, quantam fenestram ad nequitiam patefeceris! id. ib. 3, 1, 71: videbam sermones: Hui! fratrem reliquit? Cic. Att. 6, 6, 3; 5, 11, 1: hui quam diu de nugis! id. ib. 13, 21, 5; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
hui
interj., an exclamation of astonishment or admiration, hah! ho! oh! T., C.
Origins
Descendants
- Spanishuy
- Spanishhuy