LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

hortulus

hortulus m (genitive hortulī)
Classical[ˈhɔr.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈɔr.tu.lus]

Meaning

  1. masculinea small garden

Declension

declension
formsingularplural
nominativehortulushortulī
genitivehortulīhortulōrum
dativehortulōhortulīs
accusativehortulumhortulōs
ablativehortulōhortulīs
vocativehortulehortulī

hortŭlus, i, m. dim. hortus,
I. a little garden.
I. Lit., Cat. 61, 92; Juv. 3, 226; Plin. 35, 10, 36, § 105; as part of a vineyard, Col. 4, 18, 2.—In plur.: hortuli, garden-grounds, Cic. Off. 3, 14, 58; id. Fin. 5, 1, 2; id. Clu. 13, 37; Col. 4, 18, 2.—
B. Transf.: Cupidinis, i. e. pudenda muliebria, App. Ἀνεχ. 17.—
II. Trop.: cujus (Democriti) fontibus Epicurus hortulos suos irrigavit, Cic. N. D. 1, 43, 120.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ǵʰer-
  2. Proto-Indo-European*gʰórtos
  3. Proto-Italic*hortos
  4. Latinhortulus

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin hortulus From hortus + -ulus (diminutive suffix).

Quick answers

What does hortulus mean in Latin?
hortulus, a noun, means “a small garden”.
What is the genitive of hortulus?
The genitive singular is hortulī. hortulus is masculine, second declension.
How do you pronounce hortulus?
In classical Latin, [ˈhɔr.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɔr.tu.lus].
Where does hortulus come from?
Proto-Indo-European *ǵʰer- → Proto-Indo-European *gʰórtos → Proto-Italic *hortos → Latin hortulus.