adjectivethird-declension two-termination adjective
horizontālis
horizontālis (neuter horizontāle)
Classical[hɔ.rɪz.zɔnˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[o.rid.d͡zonˈtaː.lis]
Meaning
- Medieval LatinNew Latintwo terminationhorizontal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | horizontālis | horizontālis | horizontāle |
| genitive | horizontālis | horizontālis | horizontālis |
| dative | horizontālī | horizontālī | horizontālī |
| accusative | horizontālem | horizontālem | horizontāle |
| ablative | horizontālī | horizontālī | horizontālī |
| vocative | horizontālis | horizontālis | horizontāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | horizontālēs | horizontālēs | horizontālia |
| genitive | horizontālium | horizontālium | horizontālium |
| dative | horizontālibus | horizontālibus | horizontālibus |
| accusative | horizontālīs horizontālēs | horizontālīs horizontālēs | horizontālia |
| ablative | horizontālibus | horizontālibus | horizontālibus |
| vocative | horizontālēs | horizontālēs | horizontālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin horizontālis From horizōn + -ālis.