LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefifth declension

heriēs

heriēs f (genitive heriēī)
Classical[ˈhɛ.ri.eːs]Ecclesiastical[ˈɛː.ri.es]

Meaning

  1. dialectalThe meaning of this term is uncertain. Possibilities include: some attribute associated with Juno
    Conprecationes deum inmortalium, quae ritu Romano fiunt, expositae sunt in libris sacerdotum populi Romani et in plerisque antiquis orationibus. In his scriptum est: "Luam Saturni, Salaciam Neptuni, Horam Quirini, Virites Quirini, Maiam Volcani, Heriem Iunonis, Moles Martis Nerienemque Martis".c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae XIII.XXIIII–II

Declension

declension
formsingularplural
nominativeheriēsheriēs
genitiveheriēīheriērum
dativeheriēīheriēbus
accusativeheriemheriēs
ablativeheriēheriēbus
vocativeheriēsheriēs

Origins

Uncertain. It is likely a deverbal suffixed with -iēs (compare faciēs, speciēs), though the vocalism of the term is incongruent with horior. Nussbaum suggests that the term is likely borrowed from Oscan 𐌇𐌄𐌓𐌉𐌀𐌌 (heriam), which—like horior—is from the root *gʰer-. According to this theory, the -ia of the Oscan term was replaced by -iēs.

Quick answers

What does heriēs mean in Latin?
heriēs, a noun, means “The meaning of this term is uncertain. Possibilities include: some attribute associated with Juno”.
What is the genitive of heriēs?
The genitive singular is heriēī. heriēs is feminine, fifth declension.
How do you pronounce heriēs?
In classical Latin, [ˈhɛ.ri.eːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.ri.es].