adjectivefirst/second-declension adjective
hebeninus
hebeninus (feminine hebenina, neuter hebeninum)
Classical[hɛˈbɛ.nɪ.nʊs]Ecclesiastical[eˈbɛː.ni.nus]
Meaning
- adjectiverelationalebony
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hebeninus | hebenina | hebeninum |
| genitive | hebeninī | hebeninae | hebeninī |
| dative | hebeninō | hebeninae | hebeninō |
| accusative | hebeninum | hebeninam | hebeninum |
| ablative | hebeninō | hebeninā | hebeninō |
| vocative | hebenine | hebenina | hebeninum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hebeninī | hebeninae | hebenina |
| genitive | hebeninōrum | hebeninārum | hebeninōrum |
| dative | hebeninīs | hebeninīs | hebeninīs |
| accusative | hebeninōs | hebeninās | hebenina |
| ablative | hebeninīs | hebeninīs | hebeninīs |
| vocative | hebeninī | hebeninae | hebenina |
hĕbĕnĭnus, or ĕbĕnĭnus, a, um, adj., ἐβένινος,
I. of ebony:
tigna, Hier. Ezech. 27, 16: dentes, id. ib.Origins
Borrowed from Ancient Greek ἑβένινος (hebéninos) "from ebony".