adjectivefirst/second-declension adjective
harmoniōsus
harmoniōsus (feminine harmoniōsa, neuter harmoniōsum)
Classical[har.mɔ.niˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ar.mo.niˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectiveHarmonious, abundant with peace or a lack of strife.
Scientia ab talibus tensionibus separari non potest; scientiae negotium est quomodo curare ut progrediatur tamquam bonum publicum globale in temporibus hodie minus harmoniosis.
Science cannot be separated from such tensions; it is the task of science to ensure that it progresses as a global public good in today's less harmonious times.2026 April 9, Peter Gluckman, Diplomatia scientifica: ab utopia ad pragmatismum, International Science Council, archived from the original on 07 Jun 2026:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | harmoniōsus | harmoniōsa | harmoniōsum |
| genitive | harmoniōsī | harmoniōsae | harmoniōsī |
| dative | harmoniōsō | harmoniōsae | harmoniōsō |
| accusative | harmoniōsum | harmoniōsam | harmoniōsum |
| ablative | harmoniōsō | harmoniōsā | harmoniōsō |
| vocative | harmoniōse | harmoniōsa | harmoniōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | harmoniōsī | harmoniōsae | harmoniōsa |
| genitive | harmoniōsōrum | harmoniōsārum | harmoniōsōrum |
| dative | harmoniōsīs | harmoniōsīs | harmoniōsīs |
| accusative | harmoniōsōs | harmoniōsās | harmoniōsa |
| ablative | harmoniōsīs | harmoniōsīs | harmoniōsīs |
| vocative | harmoniōsī | harmoniōsae | harmoniōsa |
Origins
By surface analysis, harmonia + -ōsus.