LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

hariolus

hariolus m (genitive hariolī)
Classical[haˈri.ɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[aˈriː.o.lus]

Meaning

  1. masculinea fortune teller

Declension

declension
formsingularplural
nominativehariolushariolī
ariolī
genitivehariolī
ariolī
hariolōrum
ariolōrum
dativehariolō
ariolō
hariolīs
ariolīs
accusativehariolum
ariolum
hariolōs
ariolōs
ablativehariolō
ariolō
hariolīs
ariolīs
vocativehariole
ariole
hariolī
ariolī

hărĭŏlus (ar-), i, m., and harĭŏla, ae, f. Sanscr. hira, entrails; Gr. χορδή, χολάδες; cf. haruspex,
I. a soothsayer, prophet, prophetess (= augur, auspex, haruspex, extispex).
(a). Masc.: hariolos, haruspices Mitte omnes: quae futura et quae facta, eloquar, Plaut. Am. 5, 2, 2; cf.: ut haruspices, augures, harioli, vates et conjectores nobis essent colendi, Cic. N. D. 1, 20, 55; Plaut. Cas. 2, 6, 4; id. Men. prol. 76; id. Poen. 3, 5, 46; Ter. Phorm. 4, 4, 27; Cic. Div. 1, 2, 4; Phaedr. 3, 3, 6 et saep.—

Origins

Perhaps from Proto-Italic *haro-, itself from *hario-. Alternatively, from *hari. Perhaps from Proto-Indo-European *ǵʰerH-, the same root as haruspex, Ancient Greek χορδή (khordḗ), and English yarn.

Descendants
  • Italianariolo
  • Portugueseharíolo
  • Portuguesearíolo
  • Spanishhariolo
  • Spanishharíolo

Quick answers

What does hariolus mean in Latin?
hariolus, a noun, means “a fortune teller”.
What is the genitive of hariolus?
The genitive singular is hariolī. hariolus is masculine, second declension.
How do you pronounce hariolus?
In classical Latin, [haˈri.ɔ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈriː.o.lus].