LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefirst declension

haemachātēs

haemachātēs m (genitive haemachātae)
Classical[hae̯.maˈkʰaː.teːs]Ecclesiastical[e.maˈkaː.tes]

Meaning

  1. blood agate, hemachate (agate the colour of blood)
    Sunt et qui usti redolent myrrhae odorem: haemachates sanguineis maculis inrubescit; sed qui maxime probantur uitream habent perspicuitatem, ut Cyprius: nam qui sunt facie cerea abundantes triuialiter negleguntur. Omnis ambitus huius insulae clauditur stadiorum tribus milibus.c. 250 CE, Solinus, De mirabilibus mundi 5.27

Declension

declension
formsingularplural
nominativehaemachātēshaemachātae
genitivehaemachātaehaemachātārum
dativehaemachātaehaemachātīs
accusativehaemachātēnhaemachātās
ablativehaemachātēhaemachātīs
vocativehaemachātēhaemachātae

haemăchātes, ae, m., = αἱμαχάτης,
I. blood-colored agate, a precious stone, Plin. 37, 10, 54, § 139.

Origins

From Ancient Greek *αἱμᾰχᾱ́της m (*haimăkhā́tēs), from αἷμᾰ (haîmă, “blood”) + ᾰ̓χᾱ́της (ăkhā́tēs, “agate”).

Descendants
  • Englishhemachate

Quick answers

What does haemachātēs mean in Latin?
haemachātēs, a noun, means “blood agate, hemachate (agate the colour of blood)”.
What is the genitive of haemachātēs?
The genitive singular is haemachātae. haemachātēs is masculine, first declension.
How do you pronounce haemachātēs?
In classical Latin, [hae̯.maˈkʰaː.teːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.maˈkaː.tes].