noun · femininefirst declension
guttera
guttera f (genitive gutterae)
Classical[ˈɡʊt.tɛ.ra]Ecclesiastical[ˈɡut.te.ra]
Meaning
- EnglandMedieval Latinfemininegutter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | guttera | gutterae |
| genitive | gutterae | gutterārum |
| dative | gutterae | gutterīs |
| accusative | gutteram | gutterās |
| ablative | gutterā | gutterīs |
| vocative | guttera | gutterae |
Origins
From Anglo-Norman guttere, ultimately from Latin gutta.