adjectivefirst/second-declension adjective
graphiārius
graphiārius (feminine graphiāria, neuter graphiārium)
Classical[ɡra.pʰiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ɡra.fiˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiverelationalstyle of writing
Guillermus Bochetel , Dominus de Sassy, ejusdem christianissimi regis consiliarius et status regni a secretis , ut etiam dicte ordinis S. Michaelis ab actis seu graphiarius.
1550, Guillaume Bochetel, Actes de Rymer, XV, 231:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | graphiārius | graphiāria | graphiārium |
| genitive | graphiāriī | graphiāriae | graphiāriī |
| dative | graphiāriō | graphiāriae | graphiāriō |
| accusative | graphiārium | graphiāriam | graphiārium |
| ablative | graphiāriō | graphiāriā | graphiāriō |
| vocative | graphiārie | graphiāria | graphiārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | graphiāriī | graphiāriae | graphiāria |
| genitive | graphiāriōrum | graphiāriārum | graphiāriōrum |
| dative | graphiāriīs | graphiāriīs | graphiāriīs |
| accusative | graphiāriōs | graphiāriās | graphiāria |
| ablative | graphiāriīs | graphiāriīs | graphiāriīs |
| vocative | graphiāriī | graphiāriae | graphiāria |
grăphĭārĭus, a, um, adj. graphium,
I. of or belonging to writing-styles:
theca, a style-case, Suet. Claud. 35.—Also subst.: grăphĭārĭum, ii, n., Mart. 14, 21.Origins
Descendants
- Frenchgreffier
- Englishgreffierfrom French greffier