adjectivethird-declension two-termination adjective
grammaticālis
grammaticālis (neuter grammaticāle)
Classical[ɡram.ma.tɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[ɡram.ma.tiˈkaː.lis]
Meaning
- two terminationgrammatical; of or pertaining to grammar
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grammaticālis | grammaticālis | grammaticāle |
| genitive | grammaticālis | grammaticālis | grammaticālis |
| dative | grammaticālī | grammaticālī | grammaticālī |
| accusative | grammaticālem | grammaticālem | grammaticāle |
| ablative | grammaticālī | grammaticālī | grammaticālī |
| vocative | grammaticālis | grammaticālis | grammaticāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grammaticālēs | grammaticālēs | grammaticālia |
| genitive | grammaticālium | grammaticālium | grammaticālium |
| dative | grammaticālibus | grammaticālibus | grammaticālibus |
| accusative | grammaticālīs grammaticālēs | grammaticālīs grammaticālēs | grammaticālia |
| ablative | grammaticālibus | grammaticālibus | grammaticālibus |
| vocative | grammaticālēs | grammaticālēs | grammaticālia |
grammătĭcālis, e, adj. grammatica,
I. of or perlaining to grammar, grammatical:
figurae, Sid. Ep. 7, 9: palaestra, id. Carm. 23, 212.—Adv.: grammătĭ-cālĭter, grammatically: declinare, Treb. XXX. Tyr. 10, § 5.Origins
From grammatica (“grammar, philology”) + -ālis; from grammaticus (“of or belonging to grammar”), from Ancient Greek γραμματικός (grammatikós).
Descendants
- Catalangramatical
- Englishgrammatical
- Frenchgrammatical
- Italiangrammaticale
- Portuguesegramatical
- Romaniangramatical
- Spanishgramatical
- Galiciangramatical