noun · masculinesecond declension
gōbius
gōbius m (genitive gōbiī or gōbī)
Meaning
- gudgeon (Gobio gobio and similar fish)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gōbius | gōbiī gōbiōnēs |
| genitive | gōbiī gōbī, gōbiōnis | gōbiōrum gōbiōnum |
| dative | gōbiō gōbiōnī | gōbiīs gōbiōnibus |
| accusative | gōbium gōbiōnem | gōbiōs gōbiōnēs |
| ablative | gōbiō gōbiōne | gōbiīs gōbiōnibus |
| vocative | gōbie | gōbiī gōbiōnēs |
gōbĭus (also cōb-), ii, and gōbio, ōnis, m., = κωβιός,
I. a fish of small value, the gudgeon, Ov. Hal. 128; Plin. 9, 57, 83, § 175; Mart. 13, 88; Juv. 11, 37; Aus. Idyll. 10, 131;
form cobio, Plin. 32, 11, 53, § 146.Origins
From Ancient Greek κωβιός (kōbiós), probably a Mediterranean substrate (Pre-Greek) loan, possibly Semitic. Compare Akkadian 𒆪𒇥 (kuppū).
Descendants
- Englishgoby
- Frenchgobie
- Spanishgobio
- Frenchgoujon
- Englishgudgeonfrom French goujon
- Italiangobione
- Romagnolgòba
- TranslingualGobio