noun · masculinefourth declension
gingrītus
gingrītus m (genitive gingrītūs)
Classical[ɡɪŋˈɡriː.tʊs]Ecclesiastical[d͡ʒiŋˈɡriː.tus]
Meaning
- cackle
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gingrītus | gingrītūs |
| genitive | gingrītūs | gingrītuum |
| dative | gingrītuī | gingrītibus |
| accusative | gingrītum | gingrītūs |
| ablative | gingrītū | gingrītibus |
| vocative | gingrītus | gingrītūs |
gingrītus, ūs, m. † gingrĭo,
I. the cackling of geese (post-class.), Arn. 6, 205.
Origins
From gingriō (“to squawk, cackle”) + -tus (forming action nouns).