noun · masculinesecond declension
Galīlaeus1
Galīlaeus m sg (genitive Galīlaeī)
Classical[ɡa.liːˈɫae̯.ʊs]Ecclesiastical[ɡa.liˈlɛː.us]
Meaning
- Galilean
- Christian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Galīlaeus | Galīlaeī |
| genitive | Galīlaeī | Galīlaeōrum |
| dative | Galīlaeō | Galīlaeīs |
| accusative | Galīlaeum Galilaeam | Galīlaeōs |
| ablative | Galīlaeō | Galīlaeīs |
| vocative | Galīlaee | Galīlaeī |
Origins
- Ancient Greek Γαλιλαία(Galilaía)
- LatinGalīlaeus
Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ιος (-ios) Ancient Greek Γαλιλαῖος (Galilaîos)bor. Latin Galīlaeus Borrowed from Ancient Greek Γαλιλαῖος (Galilaîos).
Descendants
- EnglishGalilaean
- EnglishGalilean
- Frenchgaliléen
- FrenchGaliléen
- Germangaliläisch
- Italiangalileo
- ItalianGalileo
- EnglishGalileofrom Italian Galileo
- Portuguesegalileu
- Spanishgalileo