LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

futūrō

futūrō (present infinitive futūrāre, perfect active futūrāvī, supine futūrātum)
Classical[fʊˈtuː.roː]Ecclesiastical[fuˈtuː.ro]

Meaning

  1. Medieval Latinto postpone, throw into the future

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.futūrōfutūrābamfutūrābōfutūrāvīfutūrāveramfutūrāverō
2nd sg.futūrāsfutūrābāsfutūrābisfutūrāvistīfutūrāverāsfutūrāveris
3rd sg.futūratfutūrābatfutūrābitfutūrāvitfutūrāveratfutūrāverit
1st pl.futūrāmusfutūrābāmusfutūrābimusfutūrāvimusfutūrāverāmusfutūrāverimus
2nd pl.futūrātisfutūrābātisfutūrābitisfutūrāvistisfutūrāverātisfutūrāveritis
3rd pl.futūrantfutūrābantfutūrābuntfutūrāvērunt
futūrāvēre
futūrāverantfutūrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.futūremfutūrāremfutūrāverimfutūrāvissem
2nd sg.futūrēsfutūrārēsfutūrāverīsfutūrāvissēs
3rd sg.futūretfutūrāretfutūrāveritfutūrāvisset
1st pl.futūrēmusfutūrārēmusfutūrāverīmusfutūrāvissēmus
2nd pl.futūrētisfutūrārētisfutūrāverītisfutūrāvissētis
3rd pl.futūrentfutūrārentfutūrāverintfutūrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.futūrorfutūrābarfutūrābor
2nd sg.futūrāris
futūrāre
futūrābāris
futūrābāre
futūrāberis
futūrābere
3rd sg.futūrāturfutūrābāturfutūrābitur
1st pl.futūrāmurfutūrābāmurfutūrābimur
2nd pl.futūrāminīfutūrābāminīfutūrābiminī
3rd pl.futūranturfutūrābanturfutūrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.futūrerfutūrārer
2nd sg.futūrēris
futūrēre
futūrārēris
futūrārēre
3rd sg.futūrēturfutūrārētur
1st pl.futūrēmurfutūrārēmur
2nd pl.futūrēminīfutūrārēminī
3rd pl.futūrenturfutūrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.futūrāfutūrāre
pres. 2nd pl.futūrātefutūrāminī
fut. 2nd sg.futūrātōfutūrātor
fut. 3rd sg.futūrātōfutūrātor
fut. 2nd pl.futūrātōte—
fut. 3rd pl.futūrantōfutūrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefutūrārefutūrārī
perfect infinitivefutūrāvissefutūrātum esse
future infinitivefutūrātūrum essefutūrātum īrī
present participlefutūrāns—
perfect participle—futūrātus
future participlefutūrātūrusfutūrandus
gerundfutūrandī, futūrandō, futūrandumsupinefutūrātum, futūrātū

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin futūrō From futūra + -ō.

Quick answers

What does futūrō mean in Latin?
futūrō, a verb, means “to postpone, throw into the future”.
What are the principal parts of futūrō?
futūrō, futūrāre, futūrāvī, futūrātum (first conjugation).
How do you pronounce futūrō?
In classical Latin, [fʊˈtuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fuˈtuː.ro].