LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fūtō1

fūtō (present infinitive fūtāre, perfect active fūtāvī, supine fūtātum)
Classical[ˈfuː.toː]Ecclesiastical[ˈfuː.to]

Meaning

  1. to argue

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fūtōfūtābamfūtābōfūtāvīfūtāveramfūtāverō
2nd sg.fūtāsfūtābāsfūtābisfūtāvistīfūtāverāsfūtāveris
3rd sg.fūtatfūtābatfūtābitfūtāvitfūtāveratfūtāverit
1st pl.fūtāmusfūtābāmusfūtābimusfūtāvimusfūtāverāmusfūtāverimus
2nd pl.fūtātisfūtābātisfūtābitisfūtāvistisfūtāverātisfūtāveritis
3rd pl.fūtantfūtābantfūtābuntfūtāvērunt
fūtāvēre
fūtāverantfūtāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fūtemfūtāremfūtāverimfūtāvissem
2nd sg.fūtēsfūtārēsfūtāverīsfūtāvissēs
3rd sg.fūtetfūtāretfūtāveritfūtāvisset
1st pl.fūtēmusfūtārēmusfūtāverīmusfūtāvissēmus
2nd pl.fūtētisfūtārētisfūtāverītisfūtāvissētis
3rd pl.fūtentfūtārentfūtāverintfūtāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fūtorfūtābarfūtābor
2nd sg.fūtāris
fūtāre
fūtābāris
fūtābāre
fūtāberis
fūtābere
3rd sg.fūtāturfūtābāturfūtābitur
1st pl.fūtāmurfūtābāmurfūtābimur
2nd pl.fūtāminīfūtābāminīfūtābiminī
3rd pl.fūtanturfūtābanturfūtābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fūterfūtārer
2nd sg.fūtēris
fūtēre
fūtārēris
fūtārēre
3rd sg.fūtēturfūtārētur
1st pl.fūtēmurfūtārēmur
2nd pl.fūtēminīfūtārēminī
3rd pl.fūtenturfūtārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fūtāfūtāre
pres. 2nd pl.fūtātefūtāminī
fut. 2nd sg.fūtātōfūtātor
fut. 3rd sg.fūtātōfūtātor
fut. 2nd pl.fūtātōte—
fut. 3rd pl.fūtantōfūtantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefūtārefūtārī
perfect infinitivefūtāvissefūtātum esse
future infinitivefūtātūrum essefūtātum īrī
present participlefūtāns—
perfect participle—fūtātus
future participlefūtātūrusfūtandus
gerundfūtandī, fūtandō, fūtandumsupinefūtātum, fūtātū

Origins

Apparent back-formation from cōnfūtō (“to refute, confound”).

verbfirst conjugation
fūtō2
*fūtō (present infinitive *fūtāre, perfect active *fūtāvī, supine *fūtātum)
Classical[ˈfuː.toː]

Meaning

  1. reconstructionto strike

Origins

Perhaps from Proto-Italic *fūt- (“to strike”), from a substrate root *būt/bŭt shared with Proto-Germanic *bautaną (“to beat”).

Quick answers

What does fūtō mean in Latin?
fūtō, a verb, means “to argue”.
What are the principal parts of fūtō?
fūtō, fūtāre, fūtāvī, fūtātum (first conjugation).
How do you pronounce fūtō?
In classical Latin, [ˈfuː.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfuː.to].