adjectivethird-declension two-termination adjective
fūtilis
fūtilis (neuter fūtile, adverb fūtile or fūtiliter)
Classical[ˈfuː.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈfuː.ti.lis]
Meaning
- two terminationthat easily pours out
- two terminationthat can not contain, leaky
- figurativelytwo terminationuntrustworthy, vain, worthless, futile, frivolous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūtilis | fūtilis | fūtile |
| genitive | fūtilis | fūtilis | fūtilis |
| dative | fūtilī | fūtilī | fūtilī |
| accusative | fūtilem | fūtilem | fūtile |
| ablative | fūtilī | fūtilī | fūtilī |
| vocative | fūtilis | fūtilis | fūtile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūtilēs | fūtilēs | fūtilia |
| genitive | fūtilium | fūtilium | fūtilium |
| dative | fūtilibus | fūtilibus | fūtilibus |
| accusative | fūtilīs fūtilēs | fūtilīs fūtilēs | fūtilia |
| ablative | fūtilibus | fūtilibus | fūtilibus |
| vocative | fūtilēs | fūtilēs | fūtilia |
Origins
Possibly from fūtis + -illus. Alternatively, from *fūtō (“to strike”).
Descendants
- Catalanfútil
- Italianfutile
- Frenchfutilefrom Middle French futile
- Romanianfutilfrom Middle French futile
- Englishfutilefrom Middle French futile
- Portuguesefútil
- Spanishfútil
- Dutchfutiel
- Friulianfutil
- Piedmontesefùtil