LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fūcō

fūcō (present infinitive fūcāre, perfect active fūcāvī, supine fūcātum)
Classical[ˈfuː.koː]Ecclesiastical[ˈfuː.ko]

Meaning

  1. to colour, paint, dye
  2. to embellish, dissemble, falsify
    Isdem ineptiis fucata sunt illa omnia.Everything was painted over with the same foolishness.63 BCE, Cicero, Pro Murena 26

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fūcōfūcābamfūcābōfūcāvīfūcāveramfūcāverō
fūcārō
2nd sg.fūcāsfūcābāsfūcābisfūcāvistī
fūcāstī
fūcāverās
fūcārās
fūcāveris
3rd sg.fūcatfūcābatfūcābitfūcāvitfūcāverat
fūcārat
fūcāverit
fūcārit
1st pl.fūcāmusfūcābāmusfūcābimusfūcāvimusfūcāverāmusfūcāverimus
fūcārimus
2nd pl.fūcātisfūcābātisfūcābitisfūcāvistis
fūcāstis
fūcāverātis
fūcārātis
fūcāveritis
fūcāritis
3rd pl.fūcantfūcābantfūcābuntfūcāvērunt
fūcāvēre, fūcārunt
fūcāverant
fūcārant
fūcāverint
fūcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fūcemfūcāremfūcāverim
fūcārim
fūcāvissem
fūcāssem
2nd sg.fūcēsfūcārēsfūcāverīsfūcāvissēs
fūcāssēs
3rd sg.fūcetfūcāretfūcāverit
fūcārit
fūcāvisset
fūcāsset
1st pl.fūcēmusfūcārēmusfūcāverīmus
fūcārīmus
fūcāvissēmus
fūcāssēmus
2nd pl.fūcētisfūcārētisfūcāverītis
fūcārītis
fūcāvissētis
fūcāssētis
3rd pl.fūcentfūcārentfūcāverint
fūcārint
fūcāvissent
fūcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fūcorfūcābarfūcābor
2nd sg.fūcāris
fūcāre
fūcābāris
fūcābāre
fūcāberis
fūcābere
3rd sg.fūcāturfūcābāturfūcābitur
1st pl.fūcāmurfūcābāmurfūcābimur
2nd pl.fūcāminīfūcābāminīfūcābiminī
3rd pl.fūcanturfūcābanturfūcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fūcerfūcārer
2nd sg.fūcēris
fūcēre
fūcārēris
fūcārēre
3rd sg.fūcēturfūcārētur
1st pl.fūcēmurfūcārēmur
2nd pl.fūcēminīfūcārēminī
3rd pl.fūcenturfūcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fūcāfūcāre
pres. 2nd pl.fūcātefūcāminī
fut. 2nd sg.fūcātōfūcātor
fut. 3rd sg.fūcātōfūcātor
fut. 2nd pl.fūcātōte—
fut. 3rd pl.fūcantōfūcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefūcārefūcārī
perfect infinitivefūcāvisse
fūcāsse
fūcātum esse
future infinitivefūcātūrum essefūcātum īrī
present participlefūcāns—
perfect participle—fūcātus
fūcāta, fūcātā, fūcātae, fūcātam, fūcātārum, fūcātās, fūcātī, fūcātōrum, fūcātōs
future participlefūcātūrus
fūcātūra, fūcātūrā, fūcātūrae, fūcātūram, fūcātūrārum, fūcātūrās, fūcātūre, fūcātūrī, fūcātūrīs, fūcātūrō, fūcātūrōrum, fūcātūrōs, fūcātūrum
fūcandus
fūcanda, fūcandā, fūcandae, fūcandam, fūcandārum, fūcandās, fūcande, fūcandīs, fūcandōrum, fūcandōs
gerundfūcandī, fūcandō, fūcandumsupinefūcātum, fūcātū

fūco, āvi, ātum, 1, v. a. 1. fucus,
I. to color, paint, dye.
I. In gen.: Alba nec Assyrio fucatur lana veneno, Verg. G. 2, 465; so, vellera Milesia saturo hyali colore, id. ib. 4, 334: tabulas colore, Tac. A. 2, 14: pinnas vario veneno, Nemes. Cyneg. 309: frena spumis sanguineis (equus), Claud. Laud. Stil. 3, 350: humida creta colorque Stercore fucatus crocodili, i. e. paint made of crocodile's dung, Hor. Epod. 12, 11 (cf. Plin. 28, 8, 28, § 109).—
II. In partic., with cosmetics, to paint, to rouge.
A. Lit.: fucandi cura coloris, Ov. Tr. 2, 487: corpora vulsa atque fucata, Quint. 8 praef. § 19.—
B. Trop.: unumquodque genus (dicendi) cum fucatur atque praelinitur, fit praestigiosum, is embellished too much, Gell. 7, 14, 11.—Hence, fūcātus, a, um, P. a. (acc. to II. B.), painted, colored, beautified, falsified, counterfeit (a favorite word of Cic.; syn.: simulatus; opp. sincerus, verus, naturalis): secerni blandus amicus a vero et internosci tam potest adhibita diligentia quam omnia fucata et simulata a sinceris atque veris, Cic. Lael. 25, 95: naturalis non fucatus nitor, id. Brut. 9, 36; cf.: fucati medicamenta candoris et ruboris omnia repellentur: elegantia modo et munditia remanebit, id. Or. 23, 79: signa probitatis non fucata forensi specie, sed domesticis inusta notis veritatis, id. Planc. 12, 29: iisdem ineptiis fucata sunt illa omnia, id. Mur. 12, 26: puer subdolae ac fucatae vernilitatis, Plin. 34, 8, 19, § 79.—Comp.: versus Homeri fucatior (opp. simplicior et sincerior), Gell. 13, 26, 3.—* Adv.: fūcāte, with paint or color: fucatius concinnata carmina, Aus. in prosa post Idyll. 3.

Origins

Ancient Greek φῦκος (phûkos)bor. Latin fūcus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fūcō From fūcus (“seaweed, orchil, pretense”) + -ō.

Quick answers

What does fūcō mean in Latin?
fūcō, a verb, means “to colour, paint, dye; to embellish, dissemble, falsify”.
What are the principal parts of fūcō?
fūcō, fūcāre, fūcāvī, fūcātum (first conjugation).
How do you pronounce fūcō?
In classical Latin, [ˈfuː.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfuː.ko].