LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fluentisonus

fluentisonus (feminine fluentisona, neuter fluentisonum)
Classical[fɫu.ɛnˈtɪ.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[flu.enˈtiː.s̬o.nus]

Meaning

  1. adjectiveresounding with the sound of waves; undisonant
    namque fluentisonō prōspectāns lītore Dīae / Thēsea cēdentem celerī cum classe tuētur / indomitōs in corde gerēns Ariadna furōrēsFor there, looking forth from the wave-sounding shore of Dia, Ariadna sees Theseus, as he sails away with swift fleet, Ariadna bearing wild madness in her heart.c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 64.52

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefluentisonusfluentisonafluentisonum
genitivefluentisonīfluentisonaefluentisonī
dativefluentisonōfluentisonaefluentisonō
accusativefluentisonumfluentisonamfluentisonum
ablativefluentisonōfluentisonāfluentisonō
vocativefluentisonefluentisonafluentisonum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefluentisonīfluentisonaefluentisona
genitivefluentisonōrumfluentisonārumfluentisonōrum
dativefluentisonīsfluentisonīsfluentisonīs
accusativefluentisonōsfluentisonāsfluentisona
ablativefluentisonīsfluentisonīsfluentisonīs
vocativefluentisonīfluentisonaefluentisona

flŭentĭsŏnus, a, um, adj. fluentum-sono,
I. wave-resounding: litus, Cat. 64, 52.

Origins

From fluentum (“current, flow”) + -sonus (“sounding”).

Quick answers

What does fluentisonus mean in Latin?
fluentisonus, a adjective, means “resounding with the sound of waves; undisonant”.
How do you pronounce fluentisonus?
In classical Latin, [fɫu.ɛnˈtɪ.sɔ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [flu.enˈtiː.s̬o.nus].