verbfirst conjugation
flammigō
flammigō (present infinitive flammigāre, perfect active flammigāvī, supine flammigātum)
Classical[ˈfɫam.mɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈflam.mi.ɡo]
Meaning
- to emit flame
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | flammigō | flammigābam | flammigābō | flammigāvī | flammigāveram | flammigāverō |
| 2nd sg. | flammigās | flammigābās | flammigābis | flammigāvistī | flammigāverās | flammigāveris |
| 3rd sg. | flammigat | flammigābat | flammigābit | flammigāvit | flammigāverat | flammigāverit |
| 1st pl. | flammigāmus | flammigābāmus | flammigābimus | flammigāvimus | flammigāverāmus | flammigāverimus |
| 2nd pl. | flammigātis | flammigābātis | flammigābitis | flammigāvistis | flammigāverātis | flammigāveritis |
| 3rd pl. | flammigant | flammigābant | flammigābunt | flammigāvērunt flammigāvēre | flammigāverant | flammigāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | flammigem | flammigārem | flammigāverim | flammigāvissem |
| 2nd sg. | flammigēs | flammigārēs | flammigāverīs | flammigāvissēs |
| 3rd sg. | flammiget | flammigāret | flammigāverit | flammigāvisset |
| 1st pl. | flammigēmus | flammigārēmus | flammigāverīmus | flammigāvissēmus |
| 2nd pl. | flammigētis | flammigārētis | flammigāverītis | flammigāvissētis |
| 3rd pl. | flammigent | flammigārent | flammigāverint | flammigāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | flammigor | flammigābar | flammigābor |
| 2nd sg. | flammigāris flammigāre | flammigābāris flammigābāre | flammigāberis flammigābere |
| 3rd sg. | flammigātur | flammigābātur | flammigābitur |
| 1st pl. | flammigāmur | flammigābāmur | flammigābimur |
| 2nd pl. | flammigāminī | flammigābāminī | flammigābiminī |
| 3rd pl. | flammigantur | flammigābantur | flammigābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | flammiger | flammigārer |
| 2nd sg. | flammigēris flammigēre | flammigārēris flammigārēre |
| 3rd sg. | flammigētur | flammigārētur |
| 1st pl. | flammigēmur | flammigārēmur |
| 2nd pl. | flammigēminī | flammigārēminī |
| 3rd pl. | flammigentur | flammigārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | flammigā | flammigāre |
| pres. 2nd pl. | flammigāte | flammigāminī |
| fut. 2nd sg. | flammigātō | flammigātor |
| fut. 3rd sg. | flammigātō | flammigātor |
| fut. 2nd pl. | flammigātōte | — |
| fut. 3rd pl. | flammigantō | flammigantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | flammigāre | flammigārī |
| perfect infinitive | flammigāvisse | flammigātum esse |
| future infinitive | flammigātūrum esse | flammigātum īrī |
| present participle | flammigāns | — |
| perfect participle | — | flammigātus |
| future participle | flammigātūrus | flammigandus |
gerundflammigandī, flammigandō, flammigandumsupineflammigātum, flammigātū
flammĭgo, āre, v. n. flamma + ago,
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ōder. Latin -igō Latin flammigō From flamma (“flame”) + -igō.