LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

flāgitiōsus

flāgitiōsus (feminine flāgitiōsa, neuter flāgitiōsum, superlative flāgitiōsissimus, adverb flāgitiōsē)
Classical[fɫaː.ɡɪ.tiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fla.d͡ʒit.t͡siˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveshameful, disgraceful, scandalous
  2. adjectiveprofligate, dissolute

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeflāgitiōsusflāgitiōsaflāgitiōsum
genitiveflāgitiōsīflāgitiōsaeflāgitiōsī
dativeflāgitiōsōflāgitiōsaeflāgitiōsō
accusativeflāgitiōsumflāgitiōsamflāgitiōsum
ablativeflāgitiōsōflāgitiōsāflāgitiōsō
vocativeflāgitiōseflāgitiōsaflāgitiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeflāgitiōsīflāgitiōsaeflāgitiōsa
genitiveflāgitiōsōrumflāgitiōsārumflāgitiōsōrum
dativeflāgitiōsīsflāgitiōsīsflāgitiōsīs
accusativeflāgitiōsōsflāgitiōsāsflāgitiōsa
ablativeflāgitiōsīsflāgitiōsīsflāgitiōsīs
vocativeflāgitiōsīflāgitiōsaeflāgitiōsa

flāgĭtĭōsus, a, um, adj. flagitium,
I. shameful, disgraceful, infamous, flagitious, profligate, dissolute (both of persons and things): flagitiosi sunt, qui venereas voluptates inflammato animo concupiscunt, Cic. Tusc. 4, 32, 68: homo flagitiosissimus, libidinosissimus nequissimusque, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192: civitas pessima ac flagitiosissima facta est, Sall. C. 5, 9: vitiosa et flagitiosa vita, Cic. Fin. 2, 29, 94: itaque videas rebus injustis justos maxime dolere, imbellibus fortes, flagitiosis modestos, id. Lacl. 13, 47: libidines, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134: cf.: animus omni genere voluptatum, Quint. 12, 11, 18: emptio, possessio bonorum, Cic. Rosc. Am. 9, 24: flagitiosissima facinora facere, Sall. J. 32, 2: socordia flagitiosior, id. ib. 85, 22: fama flagitiosissima, Tac. H. 2, 31: quod ea, quae re turpia non sunt, verbis flagitiosa ducamus, Cic. Off. 1, 35, 128: regem armis quam munificentia vinci, minus flagitiosum, Sall. J. 110, 5; cf.: flagitiosissimum existimo impune injuriam accepisse, id. ib. 31, 21: quod flagitiosius est, Tac. A. 3, 54.—Hence, adv.: flāgĭtĭōse, shamefully, basely, infamously, flagitiously (freq. in Cic.; elsewh. rare): impure et flagitiose vivere, Cic. Fin. 3, 11, 38: turpiter et flagitiose dicta, id. de Or. 1, 53, 227; cf. Auct. Her. 1, 5, 8: facere, Cic. Verr. 2, 1, 24, § 63: judicia male et flagitiose tueri, id. ib. 1, 15, 44: sumus flagitiose imparati, id. Att. 7, 15, 3: desciscere ab aliquo, id. Fin. 5, 31, 94: obitae legationes, id. Font. 11, 24.—Comp., Arn. 4, 141.—Sup.: ut turpissime flagitiosissimeque discedat, Cic. Div. in Caecil. 22, 71: servire aliorum amori, id. Cat. 2, 4, 8.

Origins

From flāgitium + -ōsus.

Descendants
  • Englishflagitious
  • Portugueseflagicioso

Quick answers

What does flāgitiōsus mean in Latin?
flāgitiōsus, a adjective, means “shameful, disgraceful, scandalous; profligate, dissolute”.
How do you pronounce flāgitiōsus?
In classical Latin, [fɫaː.ɡɪ.tiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fla.d͡ʒit.t͡siˈɔː.s̬us].