LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

flābilis

flābilis (neuter flābile)
Classical[ˈfɫaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈflaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationairy
  2. two terminationspiritual

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeflābilisflābilisflābile
genitiveflābilisflābilisflābilis
dativeflābilīflābilīflābilī
accusativeflābilemflābilemflābile
ablativeflābilīflābilīflābilī
vocativeflābilisflābilisflābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeflābilēsflābilēsflābilia
genitiveflābiliumflābiliumflābilium
dativeflābilibusflābilibusflābilibus
accusativeflābilīs
flābilēs
flābilīs
flābilēs
flābilia
ablativeflābilibusflābilibusflābilibus
vocativeflābilēsflābilēsflābilia

flābĭlis, e, adj. flo,
I. airy. *
I. Lit.: nihil est in animis mixtum atque concretum ... nihil ne aut humidum quidem aut flabile aut igneum, Cic. Tusc. 1, 27, 66.—
B. Trop., spiritual (eccl. Lat.): aedes, Prud. στεφ. 10, 347 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*bʰel-
  2. Latinflābilis

Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Italic *flāōder. Latin flō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin flābilis From flō (“to blow”) + -bilis.

Quick answers

What does flābilis mean in Latin?
flābilis, a adjective, means “airy; spiritual”.
How do you pronounce flābilis?
In classical Latin, [ˈfɫaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈflaː.bi.lis].
Where does flābilis come from?
Proto-Indo-European *bʰel- → Latin flābilis.