verbfirst conjugation
fimō
fimō (present infinitive fimāre, perfect active fimāvī, supine fimātum)
Classical[ˈfɪ.moː]Ecclesiastical[ˈfiː.mo]
Meaning
- Hispanic Late Latin form of firmō
Hic plura instrumenta agriculturae reperit, primusque agros fimavit.
1778, Isidore of Seville, Bartolomé Ulloa, Divi Isidori Hispalensis Episcopi Opera Philippi Secundi, Monasterium Conceptionis Hieronynianae, page 428:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fimō | fimābam | fimābō | fimāvī | fimāveram | fimāverō |
| 2nd sg. | fimās | fimābās | fimābis | fimāvistī | fimāverās | fimāveris |
| 3rd sg. | fimat | fimābat | fimābit | fimāvit | fimāverat | fimāverit |
| 1st pl. | fimāmus | fimābāmus | fimābimus | fimāvimus | fimāverāmus | fimāverimus |
| 2nd pl. | fimātis | fimābātis | fimābitis | fimāvistis | fimāverātis | fimāveritis |
| 3rd pl. | fimant | fimābant | fimābunt | fimāvērunt fimāvēre | fimāverant | fimāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fimem | fimārem | fimāverim | fimāvissem |
| 2nd sg. | fimēs | fimārēs | fimāverīs | fimāvissēs |
| 3rd sg. | fimet | fimāret | fimāverit | fimāvisset |
| 1st pl. | fimēmus | fimārēmus | fimāverīmus | fimāvissēmus |
| 2nd pl. | fimētis | fimārētis | fimāverītis | fimāvissētis |
| 3rd pl. | fiment | fimārent | fimāverint | fimāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fimor | fimābar | fimābor |
| 2nd sg. | fimāris fimāre | fimābāris fimābāre | fimāberis fimābere |
| 3rd sg. | fimātur | fimābātur | fimābitur |
| 1st pl. | fimāmur | fimābāmur | fimābimur |
| 2nd pl. | fimāminī | fimābāminī | fimābiminī |
| 3rd pl. | fimantur | fimābantur | fimābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fimer | fimārer |
| 2nd sg. | fimēris fimēre | fimārēris fimārēre |
| 3rd sg. | fimētur | fimārētur |
| 1st pl. | fimēmur | fimārēmur |
| 2nd pl. | fimēminī | fimārēminī |
| 3rd pl. | fimentur | fimārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fimā | fimāre |
| pres. 2nd pl. | fimāte | fimāminī |
| fut. 2nd sg. | fimātō | fimātor |
| fut. 3rd sg. | fimātō | fimātor |
| fut. 2nd pl. | fimātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fimantō | fimantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fimāre | fimārī |
| perfect infinitive | fimāvisse | fimātum esse |
| future infinitive | fimātūrum esse | fimātum īrī |
| present participle | fimāns | — |
| perfect participle | — | fimātus |
| future participle | fimātūrus | fimandus |
gerundfimandī, fimandō, fimandumsupinefimātum, fimātū
Origins
Dialectical form of firmō.
Descendants
- Catalanfemar
- Old Provençalfemar