LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fimō

fimō (present infinitive fimāre, perfect active fimāvī, supine fimātum)
Classical[ˈfɪ.moː]Ecclesiastical[ˈfiː.mo]

Meaning

  1. Hispanic Late Latin form of firmō
    Hic plura instrumenta agriculturae reperit, primusque agros fimavit.1778, Isidore of Seville, Bartolomé Ulloa, Divi Isidori Hispalensis Episcopi Opera Philippi Secundi, Monasterium Conceptionis Hieronynianae, page 428:

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fimōfimābamfimābōfimāvīfimāveramfimāverō
2nd sg.fimāsfimābāsfimābisfimāvistīfimāverāsfimāveris
3rd sg.fimatfimābatfimābitfimāvitfimāveratfimāverit
1st pl.fimāmusfimābāmusfimābimusfimāvimusfimāverāmusfimāverimus
2nd pl.fimātisfimābātisfimābitisfimāvistisfimāverātisfimāveritis
3rd pl.fimantfimābantfimābuntfimāvērunt
fimāvēre
fimāverantfimāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fimemfimāremfimāverimfimāvissem
2nd sg.fimēsfimārēsfimāverīsfimāvissēs
3rd sg.fimetfimāretfimāveritfimāvisset
1st pl.fimēmusfimārēmusfimāverīmusfimāvissēmus
2nd pl.fimētisfimārētisfimāverītisfimāvissētis
3rd pl.fimentfimārentfimāverintfimāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fimorfimābarfimābor
2nd sg.fimāris
fimāre
fimābāris
fimābāre
fimāberis
fimābere
3rd sg.fimāturfimābāturfimābitur
1st pl.fimāmurfimābāmurfimābimur
2nd pl.fimāminīfimābāminīfimābiminī
3rd pl.fimanturfimābanturfimābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fimerfimārer
2nd sg.fimēris
fimēre
fimārēris
fimārēre
3rd sg.fimēturfimārētur
1st pl.fimēmurfimārēmur
2nd pl.fimēminīfimārēminī
3rd pl.fimenturfimārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fimāfimāre
pres. 2nd pl.fimātefimāminī
fut. 2nd sg.fimātōfimātor
fut. 3rd sg.fimātōfimātor
fut. 2nd pl.fimātōte—
fut. 3rd pl.fimantōfimantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefimārefimārī
perfect infinitivefimāvissefimātum esse
future infinitivefimātūrum essefimātum īrī
present participlefimāns—
perfect participle—fimātus
future participlefimātūrusfimandus
gerundfimandī, fimandō, fimandumsupinefimātum, fimātū

Origins

Dialectical form of firmō.

Descendants
  • Catalanfemar
  • Old Provençalfemar

Quick answers

What does fimō mean in Latin?
fimō, a verb, means “Hispanic Late Latin form of firmō”.
What are the principal parts of fimō?
fimō, fimāre, fimāvī, fimātum (first conjugation).
How do you pronounce fimō?
In classical Latin, [ˈfɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfiː.mo].