LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

figūrātiō

figūrātiō f (genitive figūrātiōnis)
Classical[fɪ.ɡuːˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[fi.ɡuˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. forming, fashioning
  2. shape, form, figure
  3. imagination, fancy
  4. word-form
  5. figurative mode of speaking

Declension

declension
formsingularplural
nominativefigūrātiōfigūrātiōnēs
genitivefigūrātiōnisfigūrātiōnum
dativefigūrātiōnīfigūrātiōnibus
accusativefigūrātiōnemfigūrātiōnēs
ablativefigūrātiōnefigūrātiōnibus
vocativefigūrātiōfigūrātiōnēs

fĭgūrātĭo, ōnis, f. figuro (post-Aug.).
I. A forming, fashioning; shape, form, figure: nervi hic teretes, illic lati, ut in uno quoque poscit figuratio, Plin. 11, 37, 88, § 217: zona duodecim signis conformata exprimit depictam a natura figurationem, Vitr. 9, 4: Apollinis, App. Dogm. Plat. 1.—
II. Trop.
A. Imagination, fancy: si spei figuratione tardius cadit, Quint. Decl. 12, 27; vanae, id. ib. 6, 4.—
B. Form of a word: (diurnare) ex ea figuratione est, qua dicimus perennare, Gell. 17, 2, 16.—
C. Figurative mode of speaking: quisquam illorum his figurationibus uteretur, quae Graeci schemata vocant? Fronto, Ep. ad Anton. 1, 2; Lact. 1, 11, 24; 30.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin figūrātiō From figūrō + -tiō.

Descendants
  • Englishfiguration
  • Frenchfiguration
  • GermanFiguration
  • Italianfigurazione
  • Spanishfiguración

Quick answers

What does figūrātiō mean in Latin?
figūrātiō, a noun, means “forming, fashioning; shape, form, figure; imagination, fancy”.
What is the genitive of figūrātiō?
The genitive singular is figūrātiōnis. figūrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce figūrātiō?
In classical Latin, [fɪ.ɡuːˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fi.ɡuˈrat.t͡si.o].