LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fidēiussōrius

fidēiussōrius (feminine fidēiussōria, neuter fidēiussōrium)
Classical[fɪ.deː.jʊsˈsoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[fi.de.jusˈsɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalsurety, bail

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefidēiussōriusfidēiussōriafidēiussōrium
genitivefidēiussōriīfidēiussōriaefidēiussōriī
dativefidēiussōriōfidēiussōriaefidēiussōriō
accusativefidēiussōriumfidēiussōriamfidēiussōrium
ablativefidēiussōriōfidēiussōriāfidēiussōriō
vocativefidēiussōriefidēiussōriafidēiussōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefidēiussōriīfidēiussōriaefidēiussōria
genitivefidēiussōriōrumfidēiussōriārumfidēiussōriōrum
dativefidēiussōriīsfidēiussōriīsfidēiussōriīs
accusativefidēiussōriōsfidēiussōriāsfidēiussōria
ablativefidēiussōriīsfidēiussōriīsfidēiussōriīs
vocativefidēiussōriīfidēiussōriaefidēiussōria

fĭdĕjussōrĭus, a, um, adj. fidejussor,
I. relating to surety or bail: causa, Dig. 46, 3, 38 fin. al.

Origins

From fidēiussor.

Quick answers

What does fidēiussōrius mean in Latin?
fidēiussōrius, a adjective, means “surety, bail”.
How do you pronounce fidēiussōrius?
In classical Latin, [fɪ.deː.jʊsˈsoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fi.de.jusˈsɔː.ri.us].