LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fictīcius

fictīcius (feminine fictīcia, neuter fictīcium)
Classical[fɪkˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[fikˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectivefeigned, artificially produced

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefictīciusfictīciafictīcium
genitivefictīciīfictīciaefictīciī
dativefictīciōfictīciaefictīciō
accusativefictīciumfictīciamfictīcium
ablativefictīciōfictīciāfictīciō
vocativefictīciefictīciafictīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefictīciīfictīciaefictīcia
genitivefictīciōrumfictīciārumfictīciōrum
dativefictīciīsfictīciīsfictīciīs
accusativefictīciōsfictīciāsfictīcia
ablativefictīciīsfictīciīsfictīciīs
vocativefictīciīfictīciaefictīcia

fictīcĭus (-tĭus), a, um, adj. fictus, from fingo,
I. artificial, counterfeit, not genuine, fictitious (post-Aug.): gemmae, Plin. 37, 13, 76, § 199 sq.: vinum, id. 14, 16, 18, § 98: oleum, id. 15, 7, 7, § 24.—
II. Feigned, pretended: actiones, Ulp. Regul. tit. 28, 12. —Adv.: fictīcĭe, in pretence: justi (Hilar.), Anon. ap. Job, 1, 15.

Origins

From fictus + -īcius.

Descendants
  • Catalanfictici
  • Englishfictitious
  • Frenchfictice
  • Italianfittizio
  • Portuguesefictício
  • Spanishficticio

Quick answers

What does fictīcius mean in Latin?
fictīcius, a adjective, means “feigned, artificially produced”.
How do you pronounce fictīcius?
In classical Latin, [fɪkˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fikˈtiː.t͡ʃi.us].