LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

feudō

feudō (present infinitive feudāre, perfect active feudāvī, supine feudātum)

Meaning

  1. to enfeoff
    ipſi Principi Burgundiæ ducatum feudavit Gelriæ1726, Johann Pistorius, Rerum Germanicarum veteres jam primum publicati scriptores aliquot insignes medii ævi ad Carolum V, volumes 3, 445:

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.feudōfeudābamfeudābōfeudāvīfeudāveramfeudāverō
feudārō
2nd sg.feudāsfeudābāsfeudābisfeudāvistī
feudāstī
feudāverās
feudārās
feudāveris
3rd sg.feudatfeudābatfeudābitfeudāvitfeudāverat
feudārat
feudāverit
feudārit
1st pl.feudāmusfeudābāmusfeudābimusfeudāvimusfeudāverāmusfeudāverimus
feudārimus
2nd pl.feudātisfeudābātisfeudābitisfeudāvistis
feudāstis
feudāverātis
feudārātis
feudāveritis
feudāritis
3rd pl.feudantfeudābantfeudābuntfeudāvērunt
feudāvēre, feudārunt
feudāverant
feudārant
feudāverint
feudārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.feudemfeudāremfeudāverim
feudārim
feudāvissem
feudāssem
2nd sg.feudēsfeudārēsfeudāverīsfeudāvissēs
feudāssēs
3rd sg.feudetfeudāretfeudāverit
feudārit
feudāvisset
feudāsset
1st pl.feudēmusfeudārēmusfeudāverīmus
feudārīmus
feudāvissēmus
feudāssēmus
2nd pl.feudētisfeudārētisfeudāverītis
feudārītis
feudāvissētis
feudāssētis
3rd pl.feudentfeudārentfeudāverint
feudārint
feudāvissent
feudāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.feudorfeudābarfeudābor
2nd sg.feudāris
feudāre
feudābāris
feudābāre
feudāberis
feudābere
3rd sg.feudāturfeudābāturfeudābitur
1st pl.feudāmurfeudābāmurfeudābimur
2nd pl.feudāminīfeudābāminīfeudābiminī
3rd pl.feudanturfeudābanturfeudābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.feuderfeudārer
2nd sg.feudēris
feudēre
feudārēris
feudārēre
3rd sg.feudēturfeudārētur
1st pl.feudēmurfeudārēmur
2nd pl.feudēminīfeudārēminī
3rd pl.feudenturfeudārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.feudāfeudāre
pres. 2nd pl.feudātefeudāminī
fut. 2nd sg.feudātōfeudātor
fut. 3rd sg.feudātōfeudātor
fut. 2nd pl.feudātōte—
fut. 3rd pl.feudantōfeudantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefeudārefeudārī
perfect infinitivefeudāvisse
feudāsse
feudātum esse
future infinitivefeudātūrum essefeudātum īrī
present participlefeudāns—
perfect participle—feudātus
feudāta, feudātā, feudātae, feudātam, feudātārum, feudātās, feudātī, feudātōrum, feudātōs
future participlefeudātūrus
feudātūra, feudātūrā, feudātūrae, feudātūram, feudātūrārum, feudātūrās, feudātūre, feudātūrī, feudātūrīs, feudātūrō, feudātūrōrum, feudātūrōs, feudātūrum
feudandus
feudanda, feudandā, feudandae, feudandam, feudandārum, feudandās, feudande, feudandīs, feudandōrum, feudandōs
gerundfeudandī, feudandō, feudandumsupinefeudātum, feudātū

Origins

From feudum (“fief”).

Quick answers

What does feudō mean in Latin?
feudō, a verb, means “to enfeoff”.
What are the principal parts of feudō?
feudō, feudāre, feudāvī, feudātum (first conjugation).