LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

feudātōrius1

feudātōrius m (genitive feudātōriī or feudātōrī)

Meaning

  1. vassal, homager, feudatory

Declension

declension
formsingularplural
nominativefeudātōriusfeudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī
genitivefeudātōriī
feudātōrī, feodātārī, feodātāriī, feodātōrī, feodātōriī, feudātārī, feudātāriī
feudātōriōrum
feodātāriōrum, feodātōriōrum, feudātāriōrum
dativefeudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
accusativefeudātōrium
feodātārium, feodātōrium, feudātārium
feudātōriōs
feodātāriōs, feodātōriōs, feudātāriōs
ablativefeudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
vocativefeudātōrie
feodātārie, feodātōrie, feudātārie
feudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī

Origins

From feudō (“enfeoff”), from feudum (“fief”).

Descendants
  • Englishfeudatory
adjectivefirst/second-declension adjective
feudātōrius2
feudātōrius (feminine feudātōria, neuter feudātōrium)

Meaning

  1. adjectivefeudatory, feudal
    […] quæ quidem luculentius certiusque quam dubitari posset, hanc villulam una cum Tre'r beirdd a Cœnobio de Bethcelert dominico et feudatorio nexu dependere recenset[…] which shrews beyond all doubt that the township in question, together with Tre'r beirdd, depended by lordly and feudal obligation upon the monastery of Beddgelert.1849, Cambrian Archaeological Association, Archaeologia Cambrensis, volume 4, page 37:
    servitium, quo feudatorii grana ſua ad Domini molendinum, ibi molenda perferre, ex conſuetudine, aſtringunturServitude, whereby vassals are forced to carry their grains to the feudal lord's mill, therein to be ground, in accordance with custom.1789, Gilbert White, The Natural History and Antiquities of Selborne:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefeudātōriusfeudātōria
feodātāria, feodātōria, feudātāria
feudātōrium
feodātārium, feodātōrium, feudātārium
genitivefeudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī
feudātōriae
feodātāriae, feodātōriae, feudātāriae
feudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī
dativefeudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
feudātōriae
feodātāriae, feodātōriae, feudātāriae
feudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
accusativefeudātōrium
feodātārium, feodātōrium, feudātārium
feudātōriam
feodātāriam, feodātōriam, feudātāriam
feudātōrium
feodātārium, feodātōrium, feudātārium
ablativefeudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
feudātōriā
feodātāriā, feodātōriā, feudātāriā
feudātōriō
feodātāriō, feodātōriō, feudātāriō
vocativefeudātōrie
feodātārie, feodātōrie, feudātārie
feudātōria
feodātāria, feodātōria, feudātāria
feudātōrium
feodātārium, feodātōrium, feudātārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefeudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī
feudātōriae
feodātāriae, feodātōriae, feudātāriae
feudātōria
feodātāria, feodātōria, feudātāria
genitivefeudātōriōrum
feodātāriōrum, feodātōriōrum, feudātāriōrum
feudātōriārum
feodātāriārum, feodātōriārum, feudātāriārum
feudātōriōrum
feodātāriōrum, feodātōriōrum, feudātāriōrum
dativefeudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
accusativefeudātōriōs
feodātāriōs, feodātōriōs, feudātāriōs
feudātōriās
feodātāriās, feodātōriās, feudātāriās
feudātōria
feodātāria, feodātōria, feudātāria
ablativefeudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
feudātōriīs
feodātāriīs, feodātōriīs, feudātāriīs
vocativefeudātōriī
feodātāriī, feodātōriī, feudātāriī
feudātōriae
feodātāriae, feodātōriae, feudātāriae
feudātōria
feodātāria, feodātōria, feudātāria

Origins

From feudō (“enfeoff”), from feudum (“fief”).

Quick answers

What does feudātōrius mean in Latin?
feudātōrius, a noun, means “vassal, homager, feudatory”.
What is the genitive of feudātōrius?
The genitive singular is feudātōriī. feudātōrius is masculine, second declension.