noun · femininethird declension
fautrīx
fautrīx f (genitive fautrīcis, masculine fautor)
Classical[ˈfau̯.triːks]Ecclesiastical[ˈfaːu̯.triks]
Meaning
- patroness, protectress
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fautrīx | fautrīcēs |
| genitive | fautrīcis | fautrīcum |
| dative | fautrīcī | fautrīcibus |
| accusative | fautrīcem | fautrīcēs |
| ablative | fautrīce | fautrīcibus |
| vocative | fautrīx | fautrīcēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- fortunam fautricem nancisci
- to be favoured by Fortune; to bask in Fortune's smiles.
fautrix, īcis, f. fautor,
I. a patroness, protectress (class.).
(a). With gen.:
amicitiae non modo fautrices fidelissimae, sed etiam effectrices sunt voluptatum tam amicis quam sibi, Cic. Fin. 1, 20, 67: regio fautrix suorum, id. Planc. 9, 22; Ov. M. 3, 101. —(b). With dat.:
ut vestra auctoritas meae auctoritati fautrix adjutrixque sit, Ter. Hec. prol. alt. 40: Thais nostrae omni et fautrix familiae, id. Eun. 5, 9, 22.—With in and abl., Nep. Ages. 8, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fautrīx īcis, f
fautor, a patroness, protectress : amicitiae: regio suorum: viri, O.: naturam fautricem habere in tribuendis virtutibus, N.
Origins
From faveō, fautum (“to be favorable”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).