noun · femininefirst declension
fatua
fatua f (genitive fatuae, masculine fatuus)
Classical[ˈfa.tu.a]Ecclesiastical[ˈfaː.tu.a]
Meaning
- femininea (female) fool
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fatua | fatuae |
| genitive | fatuae | fatuārum |
| dative | fatuae | fatuīs |
| accusative | fatuam | fatuās |
| ablative | fatuā | fatuīs |
| vocative | fatua | fatuae |
fătua, ae, f., v. 1. and 2. fatuus.