verbfourth conjugation
farciō
farciō (present infinitive farcīre, perfect active farsī, supine fartum)
Classical[ˈfar.ki.oː]Ecclesiastical[ˈfar.t͡ʃi.o]
Meaning
- to cram, stuff
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | farciō | farciēbam | farciam | farsī | farseram | farserō |
| 2nd sg. | farcīs | farciēbās | farciēs | farsistī | farserās | farseris |
| 3rd sg. | farcit | farciēbat | farciet | farsit | farserat | farserit |
| 1st pl. | farcīmus | farciēbāmus | farciēmus | farsimus | farserāmus | farserimus |
| 2nd pl. | farcītis | farciēbātis | farciētis | farsistis | farserātis | farseritis |
| 3rd pl. | farciunt | farciēbant | farcient | farsērunt farsēre | farserant | farserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | farciam | farcīrem | farserim | farsissem |
| 2nd sg. | farciās | farcīrēs | farserīs | farsissēs |
| 3rd sg. | farciat | farcīret | farserit | farsisset |
| 1st pl. | farciāmus | farcīrēmus | farserīmus | farsissēmus |
| 2nd pl. | farciātis | farcīrētis | farserītis | farsissētis |
| 3rd pl. | farciant | farcīrent | farserint | farsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | farcior | farciēbar | farciar |
| 2nd sg. | farcīris farcīre | farciēbāris farciēbāre | farciēris farciēre |
| 3rd sg. | farcītur | farciēbātur | farciētur |
| 1st pl. | farcīmur | farciēbāmur | farciēmur |
| 2nd pl. | farcīminī | farciēbāminī | farciēminī |
| 3rd pl. | farciuntur | farciēbantur | farcientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | farciar | farcīrer |
| 2nd sg. | farciāris farciāre | farcīrēris farcīrēre |
| 3rd sg. | farciātur | farcīrētur |
| 1st pl. | farciāmur | farcīrēmur |
| 2nd pl. | farciāminī | farcīrēminī |
| 3rd pl. | farciantur | farcīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | farcī | farcīre |
| pres. 2nd pl. | farcīte | farcīminī |
| fut. 2nd sg. | farcītō | farcītor |
| fut. 3rd sg. | farcītō | farcītor |
| fut. 2nd pl. | farcītōte | — |
| fut. 3rd pl. | farciuntō | farciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | farcīre | farcīrī |
| perfect infinitive | farsisse | fartum esse |
| future infinitive | fartūrum esse | fartum īrī |
| present participle | farciēns | — |
| perfect participle | — | fartus |
| future participle | fartūrus fartūra, fartūrā, fartūrae, fartūram, fartūrārum, fartūrās, fartūre, fartūrī, fartūrīs, fartūrō, fartūrōrum, fartūrōs, fartūrum | farciendus farciundus, farcienda, farciendā, farciendae, farciendam, farciendārum, farciendās, farciende, farciendīs, farciendōrum, farciendōs |
gerundfarciendī, farciendō, farciendumsupinefartum, fartū
farcĭo, farsi, fartum, sometimes farctum (post-class. form farsum, Petr. 69; Apic. 4, 2; 8, 8;
I.
and farcītum, Cassiod. Inst. Div. Litt. 22), 4, v. a. Gr. φρακ-, φράσσω, to shut in; cf. Lat. frequens; Germ. Berg, Burg, to stuff, cram, fill full (class.). I. Lit.
A. In gen.:
pulvinus perlucidus Melitensi rosa fartus, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27: medios parietes farcire fractis caementis, Plin. 36, 22, 51, § 172: intestinum, Apic. 2, 3: mustelae ventriculus coriandro fartus, Plin. 29, 4, 16, § 60: Jovis satelles jecore opimo farta et satiata, etc., Cic. Poët. Tusc. 2, 10, 24; cf.: edaces et se ultra quam capiunt farcientes, Sen. Ep. 108.— B. In partic., to fatten an animal, = saginare:
gallinas et anseres sic farcito, Cato, R. R. 89; Varr. R. R. 3, 9 fin.; Col. 8, 7, 4.—II. Transf. (rare; not in Cic.).
A. In gen., to fill, cram with any thing:
fartum totum theatrum, filled, App. Flor. p. 353, 37: infinitis vectigalibus (rex) erat fartus, Vitr. 2, 8 med.; Cat. 28, 12.—B. To stuff or cram into:
in os farciri pannos imperavit, Sen. Ira, 3, 19: totum lignum in gulam, id. Ep. 70 med.: ischaemon in nares, Plin. 25, 8, 45, § 83: hinc farta premitur angulo Ceres omni, i. e. copious, abundant, Mart. 3, 58, 6.—Hence, fartum (farctum), i, n., stuffing, filling, inside: intestina et fartum eorum, cum id animal nullo cibo vivat, etc., Plin. 28, 8, 29, § 117; Col. 5, 10, 11; id. Arb. 21, 2 (for which: pulpa fici, Pall. 4, 10): viaticum, a filling for the journey, Plaut. Trin. 5, 2, 45, acc. to Ritschl.—Comically: fartum vestis, i. q. corpus, Plaut. Most. 1, 3, 13 (but in Plaut. Mil. 1, 1, 8, read stragem, v. Ritschl ad h. l.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
farciō —, fartus, īre
FARC-, to stuff, cram : pulvinus rosā fartus.
Origins
- Proto-Indo-European*bʰrekʷ-
- Proto-Indo-European*bʰr̥kʷyéti
- Proto-Italic*farkiō
- Latinfarciō
From Proto-Italic *farkiō (alternatively reconstructed as *farkjō (“to stuff”)), from Proto-Indo-European *bʰr̥kʷ-yé-ti, probably from Proto-Indo-European *bʰrekʷ- (“to stuff”) and cognate with frequēns, Ancient Greek φράσσω (phrássō, “to fence, block up”).
Descendants
- Catalanfarcir
- Frenchfarcir
- Englishfarcefrom French farcir
- Italianfarcire
- Spanishhartarfrom Vulgar Latin *fartāre
- Portuguesefartarfrom Vulgar Latin *fartāre
- Basquehartzitu
- Galicianfartarfrom Vulgar Latin *fartāre