adjectivefirst/second-declension adjective
famēlicus
famēlicus (feminine famēlica, neuter famēlicum)
Classical[faˈmeː.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[faˈmɛː.li.kus]
Meaning
- adjectivehungry; starved; famished
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | famēlicus | famēlica | famēlicum |
| genitive | famēlicī | famēlicae | famēlicī |
| dative | famēlicō | famēlicae | famēlicō |
| accusative | famēlicum | famēlicam | famēlicum |
| ablative | famēlicō | famēlicā | famēlicō |
| vocative | famēlice | famēlica | famēlicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | famēlicī | famēlicae | famēlica |
| genitive | famēlicōrum | famēlicārum | famēlicōrum |
| dative | famēlicīs | famēlicīs | famēlicīs |
| accusative | famēlicōs | famēlicās | famēlica |
| ablative | famēlicīs | famēlicīs | famēlicīs |
| vocative | famēlicī | famēlicae | famēlica |
fămēlĭcus, a, um, adj. fames,
I. suffering from hunger, famished, starved (mostly ante- and post-class.;
not in Cic.): lassus et famelicus, Plaut. Cas. 1, 42: famelica hominum natio, id. Rud. 2, 2, 6: ales, with rapacissima, Plin. 10, 10, 12, § 28: armenta, Juv. 14, 146.—As subst.: fămēlĭcus, i, m., a hungry or famished person, one suffering from hunger, Plaut. Stich. 4, 1, 69: ubi ille miser famelicus videt, etc., Ter. Eun. 2, 2, 29; Vulg. Job, 5, 5; plur., id. 1 Reg. 2, 5. —Transf.: convivium, meagre, App. M. 1, p. 114.—Adv.: † fămēlĭce, λιμοξηρός, hungrily, Gloss. Philox.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
famēlicus adj.
fames, suffering from hunger, famished, starved : alqs, T.: iumenta, Iu.: canes, Ph.
Origins
From famēs via unattested *famēlis.
Descendants
- Catalanfamèlic
- Frenchfamélique
- Italianfamelico
- Portuguesefamelgo
- Portuguesefamélico
- Romanianflămând
- Spanishjamelgo
- Spanishfamélico
- Galicianfamelgo
- Galicianfamélico