adjectivefirst/second-declension adjective
faeculentus
faeculentus (feminine faeculenta, neuter faeculentum)
Classical[fae̯.kʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[fe.kuˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectiveabounding in dregs or sediment; thick, impure; feculent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | faeculentus | faeculenta | faeculentum |
| genitive | faeculentī | faeculentae | faeculentī |
| dative | faeculentō | faeculentae | faeculentō |
| accusative | faeculentum | faeculentam | faeculentum |
| ablative | faeculentō | faeculentā | faeculentō |
| vocative | faeculente | faeculenta | faeculentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | faeculentī | faeculentae | faeculenta |
| genitive | faeculentōrum | faeculentārum | faeculentōrum |
| dative | faeculentīs | faeculentīs | faeculentīs |
| accusative | faeculentōs | faeculentās | faeculenta |
| ablative | faeculentīs | faeculentīs | faeculentīs |
| vocative | faeculentī | faeculentae | faeculenta |
faecŭlentus, a, um, adj. faex,
I. abounding in dregs or sediment, thick, impure, feculent (post-Aug.).
I. Lit.:
vinum, Col. 2, 2, 20: pus, Cels. 5, 26, 19: sardonyches, Plin. 37, 6, 23, § 89.—Comp.: superficies, Sol. 33.—Sup.: quorum aliud faeculentissimum redditur terrae, i. e. excrement, Aug. de Vera Relig. 40.—* II. Trop.:
hilaritas, Arn. 3, 119.Origins
From faex (“dregs”) + -ulentus (“full of, abounding in”).
Descendants
- Catalanfeculent
- Englishfeculent
- Frenchféculent
- Italianfecolento
- Portuguesefeculento
- Spanishfeculento