noun · masculinethird declension
exstrūctor
exstrūctor m (genitive exstrūctōris)
Classical[ɛks(ː)trʊk.tɔr]Ecclesiastical[eksˈstruk.tor]
Meaning
- one who piles up, or constructs
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | exstrūctor extrūctor | exstrūctōrēs extrūctōrēs |
| genitive | exstrūctōris extrūctōris | exstrūctōrum extrūctōrum |
| dative | exstrūctōrī extrūctōrī | exstrūctōribus extrūctōribus |
| accusative | exstrūctōrem extrūctōrem | exstrūctōrēs extrūctōrēs |
| ablative | exstrūctōre extrūctōre | exstrūctōribus extrūctōribus |
| vocative | exstrūctor extrūctor | exstrūctōrēs extrūctōrēs |
exstructor (extr-), ōris, m. exstruo,
I. he who builds up, erects, Hier. Isa. 18, 6, 1.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin exstrūctor From exstruō + -tor.